بخش ۴۵ - انجامش روزگار بلیناس

برداشت: با او بنال‌: همراه آن (موسیقی) نوا سر بده و بخوان. (یا بوسیله آن موسیقی و نوا گریه کن)

برداشت: آیا اشک من آن‌قدر به زمین می‌ریزد که باعث ببارش قطره‌های نداشته‌ای شود؟

برداشت: بلیناس وقتی که دنیا به پایان رسید، چنین سخنی در گوش افراد آگاه و کاردان گفت.

برداشت: حالا که زمان رفتن فرا رسیده، به جایی دیگر می‌روم و بدون ملاحظه به پیش می‌روم.

برداشت: نه من‌، هیکلی دان‌: من نیستم (بلکه) آنرا هیکل و مجسمه‌ای بدان. (هیکل در اینجا یعنی مجسمه‌، پیکر)

برداشت: سپهر به این هفت شکل و صورتی که دارد، نمی‌تواند به اندازه عشق و محبت بر من تأثیر بگذارد.

برداشت: گردون‌پنا‌: پناه‌دهنده به گردون و فلک‌، کسی که گردون به او پناه می‌برد.

برداشت: گاهی به میان گل‌ها و زیبایی‌هایی می‌روم که در کاخ‌ها قرار دارند و گاهی هم بر دمی به پرنده‌ای زیبا و خوش‌پرواز تبدیل می‌شوم که بر شاخ درختی نشسته است.

برداشت: من مانند پری، از نگاه‌ها ناپدید می‌شوم و هر کجا که بخواهم می‌توانم پرواز کنم.

برداشت: زمان به قدری می‌گذرد که نمی‌دانم چه زمانی می‌توانم کاری انجام دهم. چگونه می‌توانم زمان را به‌دست بیاورم؟ باید به دنبال آن بروم.

برداشت: وقتی تلاش می‌کنم، بر روی درخت سدره می‌روم و هر وقت که بخواهم، در دل صخره جای می‌گیرم.

برداشت: در هر مکان و وضعیتی که باشم، می‌توانم از چالش‌ها و مشکلات عبور کنم. هم می‌توانم به دشت‌ها بروم و هم به دریاها، و در این مسیر از حضور الیاس و خضر بهره‌مند شوم.

برداشت: هرچیزی که در ایوان من ببینی، مال من نیست؛ بلکه همگی مهمانانی هستند که بر سر سفره‌ام نشسته‌اند.

برداشت: من کسی هستم که می‌خواهم به اوج موفقیت برسم. از من یاد بگیرید هر چه که به دست می‌آورید، دوباره به آزادی و کمال بازگردانید.

برداشت: بارگی گرم کرد‌: اسب و مرکب را تاخت‌.

برداشت: از شر آشوب‌ها و مشکلات زندگی رهایی یافته است و حالا برگزاری جشنی با دوستان و همراهان را تجسم می‌کند.