بخش ۴۴ - انجامش روزگار افلاطون

برداشت: خواننده، لحن درست و زیبایی را بیافرین که ما هیچ اشتباهی از ابتدا نداشته باشیم.

برداشت: بدان که با استفاده از لحن مناسب توانایی داری تا در بامداد، تمام لحن‌های جهان را فراموش کنی.

برداشت: فلاطون هنگامی که به سفر رفتن و بازگشتن فکر می‌کرد، چنین گفت که ما هم در نهایت به خاک خواهیم پیوست.

برداشت: در آن سرزمین، داستان به گونه‌ای رقم خورد که من که بزرگ‌ترین و عاقل‌ترین فرد از اهل روم هستم، نماینده و درس عبرت این ماجرا شدم.

برداشت: وقتی به مرگ نزدیک شدم، از تمام پرده‌ها و حجاب‌ها چشم پوشیدم.

برداشت: من مانند کودکی هستم که در زمان خواب به سرعت به گهوارهٔ خوابش می‌رود.

برداشت: به خواب رفتن او را راهنمایی نمی‌کند و نمی‌داند که این خواب چگونه به سراغش خواهد آمد.

برداشت: در این چهار طبع و خمیره (آب و خاک و باد و آتش‌) که متضاد یکدیگرند و با هم در جنگ.

برداشت: برای یافتن حقیقت، باید از انحرافات دوری جست و هدایت را در دست گرفت.

برداشت: خانه‌ای که از ابتدا پایه‌هایش محکم نباشد، دیوارهایش هم به زودی خراب می‌شوند.

برداشت: سال‌: عمر‌، سن

برداشت: آرزوهای قدیمی من هنوز در ذهنم پابرجا هستند، اما آرزوهای جدیدتری در سر دارم که به آن‌ها فکر می‌کنم.

برداشت: با گذشت زمان و رسیدن به این آرزو، سرنوشت و تقدیر او نیز به تصویر کشیده شد.

برداشت: خواننده را به یاد من بینداز و برایم نغمه‌ای بخوان که با صدای فریاد من همخوانی داشته باشد.

برداشت: بیا مرا شاد کن از خوشحالی آن آواز، مگر اینکه من از این هفت رود عبور کنم.

برداشت: وقتی شب، والیس به خواب رفت، کشتی را در دل طوفان آب رها کرد.

برداشت: رفیقانش به یاری او گرد آمده‌اند، مانند ستاره‌ها که در آسمان بر سرش قرار دارند.

برداشت: وقتی که ضعیف و ناتوان، حمایت و مراقبت دست قوی و توانا را دریافت کند، ناتوانی او شکسته می‌شود.

برداشت: از قدرت سرنوشت خبر گرفت که بنای میخ‌ها و پایه‌ها، ناپایدار و سست است.

برداشت: دل ستاره‌ای روشن دارد، اما ستمگری آن را از صدق و راستی دور کرده است.

برداشت: او به دوستانش که همیشه در کنار او بودند، خبر داد که چقدر از عمرش گذشته است.

برداشت: این جمله به این معناست که هیچ‌کس از این هفت فرد هندویی که به رنگ سیاه و با جرس (زنگ) مشخص شده‌اند، نباید غفلت کند یا بی‌توجه باشد. به طور کلی، به اهمیت و توجه به این افراد اشاره دارد.

برداشت: این ستاره‌ها که به ظاهر خوش‌یمن به نظر می‌رسند، از بدی‌ها و ناخوشی‌ها نیز خالی نیستند.

برداشت: زمانی که بدبختی بر زمین نازل می‌شود، وضعیت سیاره‌ها نیز تغییر می‌کند و این تغییرات به همه ستمکاران آسیب می‌زند.

برداشت: تا زمانی که ستم و ظلم در جهان وجود دارد، هیچ‌کس نخواهد آمد که حق و عدل را برقرار کند.

برداشت: زمانی که ستاره خوشبختی به خوبی هم‌نشین شود، کارهای نیکوکاران به نیکی پیش خواهد رفت.

برداشت: زمانی که ستاره‌ها به مقصد خود رسیدند، در زندگی ما در دفتر سرنوشت، صفحات جدیدی نوشته شد.

برداشت: پناهنده‌: در اینجا پناه‌دهنده‌