بخش ۴۰ - رسیدن نامه اسکندر به مادرش

برداشت: امشب مرا از درد و رنج این مسیر دشوار نجات بده و با صدای آواز چنگ آرامش بخش، ذهنم را آرام کن.

برداشت: آیا زمانی که راهی آسان برایم فراهم شود، می‌توانم از این دشواری‌ها و مشکلات بیرون بروم؟

برداشت: زمانی که زمستان به ما حمله کند، باران ریز از ابرها خواهد بارید.

برداشت: باشد که (باران ببارد و) غبار‌ها فرو بنشیند و گلو‌درد‌ جهان را مرهم لعابی دهد. (پیش از اولین باران‌های پاییزی که زمین در نهایت خشکی است و بادهای سرد پاییزی شروع شده گلودردها بسیار شایع می‌شود و با اولین باران و شستشوی زمین و فرو نشستن غبارها‌، گلودردها نیز رفع می‌شود. در اینجا باران‌، گلودرد و غبار آسمان را مانند داروهای گلودرد از قبیل لعاب بِه‌ْدانه‌ و ... تسکین می‌دهد. زجاجی یعنی شیشه‌گون و شفاف)

برداشت: چرخ‌ِ کوز یعنی گنبد و آسمان خمیده و کوژ. «در‌» دراینجا یعنی محیط بیرون از خانه و ده و شهر. بیت یعنی شبنم و باران این گنبد کوژ‌، در و دشت را از حرارت و تب و داغی تابستان ایمن کند.

برداشت: زمهریر در اینجا یعنی فصل زمهریر‌، فصل سرما. زمهریر در اینجا دهندهٔ یخ خرد کرده (برف‌) است به گیاهان تشنه‌.  گلاب و یخ در این بیت تداعی کننده شربت است.

برداشت: بخشش و جوانمردی باغ جواهر‌بخش تمام شده و از داشتن آن کیمیاهای باارزش تهیدست می‌شود. (‌یعنی میوه‌های پاییزی باغ هم تمام می‌شود)

برداشت: آب ریحان‌: شربت معطر‌، شربت خوش‌عطر‌.    یعنی شربت‌فروشان‌، شراب‌ها و نوشیدنی‌های گرم مزاج زمستانی را در خم‌های سفالی ریخته و می‌فروشند.  (می ریحان به معنی باده و شراب معطر نیز هست)

برداشت: خان در اینجا هم به معنی خانه است و هم چاه. مصرع دو معنی دارد یعنی خُم شراب دهقان آماده شده و به‌جوش می‌آید همچنین یعنی چاه‌ِ خانه و ده دهقان پرآب می‌شود. با آغاز فصل بارش چاه‌ها و چشمه‌ها نیز به‌جوش آمده و پر آب می‌شوند!!

برداشت: غزال‌ها که بوی خوش مشک را به همراه دارند، خوراکی‌های خوشمزه و خوش عطر را نیز به همراه می‌آورند.

برداشت: شاهان ‌(بجای تفریح و شکار در طبیعت‌،‌) در خانه مانده و به بزم و رامشگری و می‌گساری می‌پردازند.

برداشت: چه چیزی گفتم که به آن فکر کنم؟ چه نتیجه‌ای از کلماتم حاصل شد؟ چه تحولی در دوران گذشته به وجود آمده که همه چیز را تغییر داده است؟

برداشت: زمانی که اسکندر به روم رسید، خبر رسید که جهان از وجود شاهی که همه چیز را در بر می‌گرفت، خالی شده است.

برداشت: حاکمان و سران قبایل در هر جا به قدرت رسیدند، اما دنیا به خودی خود هیچ‌گونه هویتی ندارد.

برداشت: اگر بزرگواران بخواهند به کسی احترام و ارادت نشان دهند، به درگاه اسکندر می‌آیند.

برداشت: همه زینت و زیبایی‌هایم به رنگ زاغ درآمد و ناگهان هجوم سیاهی بر من وارد شد.

برداشت: نامه‌ای که همان پادشاه نوشته بود، به مادرش سپرده شد و بر آن نامه مُهر خود را زد.

برداشت: وقتی مادر نامه‌ی غم را خواند، لباس و ظرفش را سیاه کرد.

برداشت: از پیچیدگی و درد آن نامهٔ دل‌شکن، همچون پیچیده شدن یک طومار به دور خود، احساسات و افکارش محاصره شده‌اند.

برداشت: با اینکه روزگار بر او سخت و تیره شده است، اما او از نصیحت پادشاه روی برنتابید و به آن اهمیت داد.

برداشت: با امید رضایت او، سوگند و عهد خود را حفظ کرده‌ام.

برداشت: شاه نیز زمان زیادی نفس نکشید و هر ساله خون می‌نوشید و بر آن گریه می‌کرد.

برداشت: وقتی کار او هم به پایان رسید، از او هم کار دیگری انجام شده است.