بخش ۷ - خطاب زمین بوس

برداشت: چقدر خوشا که آفتابی از دور می‌درخشد و ما در هر چیزی که می‌بینیم، نور تو را می‌یابیم.

برداشت: چراغ هرچند از نور ساخته شده است، اما فقط به وسیلهٔ خود آن نور می‌توان به روشنی دید و از دور نمی‌توان به چیز دیگری نگریست.

برداشت: پادشاهی که تنها به خاطر ثروتش و گنجینه‌اش به مقام رسیده، به واقع صاحب شخصیت و افتخار نیست. داشتن مال و ثروت به تنهایی سبب نمی‌شود که کسی به مقام رفیع و اعتبار دست یابد.

برداشت: تو آنقدر قدرت و نفوذ داری که در هر زمانی می‌توانی بر سر هر کسی کلاهی از مقام و authority قرار دهی.

برداشت: کسی که با arrogance و خودبزرگ‌بینی بر دیگران فخر می‌فروشد، با نبوغ و شایستگی خاصی که دارد، می‌تواند به راحتی این تکبر را با نبوغ و کیفرش بشکند.

برداشت: وقتی پرچم و نظر شاه بلند و والاست، جشن و شادی، هم برای مردم و هم برای سپاه به همراه دارد.

برداشت: تو با لطف و یاری خود، آراسته و زیبا هستی و از اندیشه و نظر تو، حرکت و تغییر می‌گیرد.

برداشت: اگر آنان از این مهمانی عبور کنند، به سرسبزی و خوشی‌هایی خواهند رسید که تو در زیر کلاهی داری.

برداشت: امروز تو بر مردم سلطنت می‌کنی و بر خود و نیرویی که در توست، برتری داری.

برداشت: تو در دنیا رئیس و سرپرست هستی، زیرا بزرگان و مهمانان هم از تو تأثیر می‌پذیرند و بر سر کلاه خود، نام تو را دارند.

برداشت: تو از کاوس و کیخسرو و کیقباد برتری، بهتر از پیشداد هستی.

برداشت: اگر در کار خود برتری و تقدم داری، شایسته است که به بزرگان و پیشوایان احترام بگذاری و در خدمت آنها باشی.

برداشت: اگر از این هفت پیروزی عبور کنی، می‌توانی پردهٔ محدود وجود را کنار بزنی و به گستردگی و وسعت زندگی دست یابی.

برداشت: از کاسه‌ای که نظامی برای تو آماده کرده، یک لقمه می‌خوری، در حالی که این کار با اصول کاووس نمی‌خواند.

برداشت: به این شخصی که در حال صحبت است توجه کن، او به سرنوشت و داستان‌های بزرگ اشاره دارد و از نعمت‌های الهی و داستان‌های شاهنامه سخن می‌گوید. این شخص همواره به یاد قهرمانان و بزرگان تاریخ است و در پی دریافت نعمت‌ها و حکمت‌های الهی می‌باشد.

برداشت: دو نفر از دو دکان قدیمی با تو هستند؛ یکی در بخش بخشش و generosity و دیگری در عرصه گفتار و کلام.

برداشت: اگر بدهی پرداخت نشده باشد، ابتدا حق و حقوق وارث باید به درستی به وراث داده شود.

برداشت: من چیزی گفتم که هیچ کس دیگری مانند آن را نگفته است، تو هم کاری کن که دیگران هرگز نتوانند پنهان کنند.

برداشت: من با کمک عقل خود توانستم سخن بگویم، امیدوارم تو هم بتوانی به خوبی بشنوی.

برداشت: وقتی که موفقیت ما هر دو با هم فراهم شود، سخن به یک پایه و اساسی در دهان می‌آید.

برداشت: این گل که در باغ من است و رایحه‌اش خوشبوست، در حقیقت در شب، نور و روشنی‌ام در دنیای توست.

برداشت: مجلس را تزیین کن و جام را بالا ببر، زیرا نوشیدنی است که در خون تازه پخته شده است.

برداشت: تو بهانه‌ای می‌گیری که از من دوری کنی، لبخند تو به من مهر و محبت می‌بخشد، پس مرا ببخش.

برداشت: به این فکر افتاده‌ای که هر سال با نوشیدن از آن جام، هوش و فکر خود را تقویت کنی و از آن بهره‌مند شوی.

برداشت: دل تو با جوانی و شادابی‌ات تازه است و در این دنیا، تو مانند پهلوانی واقعی به نظر می‌رسی.

برداشت: قرآن تو همچون چرخ گردان در جریان زندگی به چرخش درمی‌آید و دچار تغییرات و حوادث روزگار می‌شود.

برداشت: آرزو می‌کنم که تو اوج بگیری و بلندی‌ات همانند چرخ آسمانی باشد، زیرا چرخ به دلیل بلندی‌اش هرگز پایین نمی‌آید.

برداشت: تیغ تو از صبح تیزتر و برنده‌تر است و آسمان زیر تو تسلیم‌تر از زمین است.

برداشت: تیغ تو مانند نسیمی سوزان دشمن را از بین می‌برد، بنابراین درفش کیانی از تو پیروزی خواهد داشت.

برداشت: هرچند که برای انجام کاری مهم تو را فرستادم، اما یادگاری از خود به جای گذاشتم.

برداشت: مبادا که از تو هیچ کس دیگری یادگار بماند و از این یادگار فقط این جمله را به خاطر بسپار.