بخش ۲۳ - عتاب کردن مجنون با نوفل

برداشت: مجنون وقتی بوی شرم را استشمام کرد، به خاطر کینه‌اش، به خوبی و شدت با کمیت برخورد کرد.

برداشت: با نوفل، که شمشیرش را به‌دست گرفته، برآشفت و گفت: ای کسی که جفتت به تو رسیده!

برداشت: به خوبی و با استعداد عمل کردی، ای امید! بدون وجود زین، هیچ کار بزرگ و مهمی انجام نمی‌شود.

برداشت: آیا این بود نهایت بزرگی و عظمت تو؟ آیا به این سادگی می‌توانی در برابر سپاه دشمن ایستادگی کنی؟

برداشت: آیا این بود قدرت تو؟ آیا این تنها جادوی تو بود؟

برداشت: آیا اینجا بود که بخواهی با اسبت جولان بدی؟ آیا اینجا بود که دام خود را بیندازی؟

برداشت: وقتی کسی برخلاف نظر من عمل کرد، با یک هنر زیبا جانشین من شد.

برداشت: دوستی که زمانی برایت احترامی قائل بود و سلام می‌کرد، اکنون به دشمنی تمام‌عیار تبدیل شده است.

برداشت: تو با عهد و وفا، در قلب من را به هزار قفل بسته‌ای.

برداشت: من از کمک و یاری تو دست کشیدم، ای دوست، زیرا تو مرا از کار و تلاش خود دور کردی و به این کار دچار شدم.

برداشت: بسیاری از پیوندها و ارتباطات ممکن است به دلایل مختلفی دچار اختلال شوند، همان‌طور که بسیارند مواردی که تعادل و ثبات خود را از دست می‌دهند.

برداشت: بسیاری از تیرها که به سوی گرگ پرتاب شد، در واقع به سمت سگ‌ها برخورد کردند.

برداشت: هرچند که کرامت تو بسیار مشهور و بزرگ است، اما مسئولیت های ناتمام و عهده داری های زیادی بر دوش تو است.

برداشت: نوفل با نرمی و مهربانی از خصومت خود دست برداشت و با دوستانه رفتار کرد.

برداشت: به دلیل نداشتن یاری و پشتیبانی، به ناچار به فریب و آرامش روی آوردم.

برداشت: حالا که به موقع خود رسیدم، دیگر از چالش‌های سخت و خطرناک عبور کرده‌ام.

برداشت: من با کمک نیروی قبیله‌ها، قدرت و توانایی خود را نشان می‌دهم و همچون پولاد در برابر سنگ ایستادگی می‌کنم.

برداشت: من نمی‌توانم آرام بنشینم تا اینکه زخم شمشیر مرا از بام پایین بیاورد.

برداشت: سپس از مدینه تا بغداد، افرادی را در جمع سپاه فرستاد.

برداشت: مدت‌هاست که برای انتقام از هر جا سپاهی را گرد آورده‌ام.

برداشت: گروه بزرگی از سربازان را جمع کرد و به همین خاطر کوه‌ها را از هم فاصله داد.