بخش ۲۰ - خواستاری ابن‌سلام لیلی را

برداشت: شخصی که با روحیه و شاداب به این باغ می‌آید، به راحتی می‌تواند از زیبایی‌های آن سخن بگوید و احساسات عاطفی خود را ابراز کند.

برداشت: «ماهِ دو‌هفته» یعنی ماه کامل شب چهارده، «هر هفت کرده» یعنی هفت قلم آرایش کرده بود (مثل گل بر سر زدن و گیسوی بافته و ... )

برداشت: گل بر سر درخت سرو، در بازار عطر و گل، می‌روید و در این میان، گل‌ها دچار آسیب و شکاف شده‌اند.

برداشت: موهایش مانند زنجیرهایی در هم پیچیده و به هم گره خورده است.

برداشت: در مسیر، جوانی از طایفه بنی‌اسد را دید که مانند گلی شکفته و زیباست.

برداشت: (آن جوان) شخصی بود ارزشمند و باابهت و در میان مردم عرب بلدمرتبه بود. («به سنگ» یعنی دارای ارزش (منظور از سنگ، وزن و جایگاه اجتماعی است ما هنوز هم صفت سنگین را برای آدم باوقار بکار می‌بریم) «به سایه» یعنی دارای حشمت و جلال. هنری یعنی صاحب‌هنر)

برداشت: بسیاری از طایفه‌ها و خویشاوندان وجود دارند که تمام تلاششان در خدمت‌رسانی و رعایت حال دیگران است.

برداشت: همه‌ی مردم منتظر شنیدن سلام او هستند و به خاطر نامش خوش‌شانس شده‌اند.

برداشت: خداوند هم چون نقره است و هم قوی‌پشت، مردم به سوی او دست دراز کرده‌اند.

برداشت: با دیدن آن نور درخشان، به سرعت به سمت چاره و راه حل رفت.

برداشت: (آن جوان) آگه نبود که گنج را می‌بازد (و طبیعت) باد با چراغ ناسازگار است.

برداشت: زمانی که به وطن خود بازگشت، امیدی به دیدار آن معشوق زیبا داشت.

برداشت: هیچ‌کس نتوانست ماه را در آغوش بگیرد و این نکته فقط زمانی به یادش می‌آید که آن را از یاد ببرد.

برداشت: او به دنبال راه حلی بود و فردی را ارسال کرد تا به جستجوی برقراری پیوند با آن دختر افسانه‌ای برود.

برداشت: عماری قصد دارد لیلی را به خواستگاری به محفل خود بیاورد.

برداشت: چهره‌ای فریبنده از خود نشان داد و با خواسته‌هایش احساساتی را در دیگران برانگیخت، به گونه‌ای که ارزش واقعی‌اش را از دست داده و مانند خاکی بی‌ارزش به نظر آمد.

برداشت: هزاران گنج گرانبها را به راحتی پذیرا می‌شوم و از شگفتی‌ها و زیبایی‌های زندگی بیشتر از آنچه که بخواهم، بهره‌مند می‌شوم.

برداشت: وقتی که واسطه و سخنگو رفت، در پی آن دلبر زیبا و دلربا بود.

برداشت: یعنی (میانجی و واسطه‌) به دست‌بوسی رفت و خواستگاری کرد برای عروسی آن دو. خواهش‌گری یعنی خواستگاری

برداشت: پدر و مادر لیلی تصمیم گرفتند و با موضوع (خواستگاری) موافقت کردند

برداشت: گفتند که هر سخن باید در زمان و مکان مناسب خودش بیان شود، اما بهتر است که کمی صبر کنیم قبل از اینکه صحبت کنیم.

برداشت: این بهار جدید زیبایی خاصی دارد که ناشی از ضعف و ناتوانی است.

برداشت: وقتی که ما از بهشت جدا شدیم و به زمین آمدیم، شکرگزاری می‌کنیم و پیمان دوستی می‌بندیم.

برداشت: این ازدواج نشان‌دهنده‌ی بهره‌مندی و فایده است و ان‌شاءالله که به زودی به سرانجام برسد.

برداشت: اما هنوز چند روزی باقی مانده است تا به وعده‌ای که داده شده، خوشحال شویم.

برداشت: برای آنکه غنچهٔ گل باز شود، باید خار از در باغ برود.

برداشت: ما گردن او را با طوق طلا زینت می‌دهیم و آن طوق طلا را به تو تقدیم می‌کنیم.

برداشت: زمانی که ابن‌سلام به نیازهای خود رسید، به گونه‌ای خود را آماده کرد که صبر و استقامت را پیشه کند.

برداشت: اسب به سرزمین خود برگشت و استراحت کرد و گرد و غبار ناشی از سفر را از خود زدود.