بخش ۱۱۵ - در نصیحت فرزند خود محمد گوید

برداشت: نگاه کن ای دختر هفت‌ساله، جایگاه حقیقی خود را در مرز دو جهان بشناس.

برداشت: من سپاسگزاری کردم و روزی خداوند نصیبم کرد، اما نه به خاطر تو، بلکه به خاطر این که نام من در کنار نام خداوند قرار گیرد.

برداشت: در این روزگار که مانند هلالی خوشحال است، لبخند بزن زیرا ما هم چند روزی شاد بودیم.

برداشت: زمانی که ماه در جمع دوستان و آشنایان رخ می‌نماید، ستاره‌ها زیبایی تو را می‌تابانند و روشن می‌کنند.

برداشت: قلم را در دست بگیر و چیزی بنویس که به معنی و روح آن، حال و هوایی آسمانی و معنوی داشته باشد. علم را نیز کسب کن که به مقام و صفات الهی نزدیک باشد.

برداشت: به کسی که می‌گوید عقل درستی ندارد، می‌توان گفت که او به خوبی مصرف شده است.