بخش ۱۱۴ - نتیجه افسانه خسرو و شیرین

برداشت: تو که به این داستان via عبرت می‌نگری، چه تصوری داری جز اینکه فقط آن را داستانی می‌دانی؟

برداشت: در این داستان، شرط این است که باید گلابی تلخ بر روی گلابی شیرین بریزی و اشک بریزی.

برداشت: به این دلیل که عمر کوتاه است، مانند گلی که در باد می‌رقصد، روزهای جوانی نیز به سرعت سپری می‌شوند.

برداشت: او چون بت زیبایی سبک و خوش‌رو پیدا بود، گمان کردم که خود من هم به همان شکلی هستم.

برداشت: یک شخص با ویژگی‌های برجسته و زیبا و همچنین با خرد و دانایی، به عنوان نماینده به سوی من آمده است و دارای شخصیتی ارزشمند و مهم است.

برداشت: پرنده‌ای دارد لباس زربفتی که از زره‌ی آهنین هم مقاوم‌تر و از پیراهنی با آستین تنگ‌تر است.

برداشت: رؤسا و قدرتمندان به ثروت و دارایی خود توجه دارند، و من در کنار آنها تنها به آرامش و آرامش خاطر خود در همسری با بالش اکتفا کرده‌ام.

برداشت: وقتی ترک‌ها به سوی کوچ رفتند، من هم به راه افتادم و به آن‌ها ملحق شدم.

برداشت: اگر من از این مکان پنهانی دور شوم، خداوندا، تو می‌دانی که من چطور می‌توانم این جدایی را تحمل کنم.