دوم موبد به قصری کرد مانند
که بر گردون کشد گیتی خداوند
در این شعر، شاعر به توصیف وضعیتی پرداخته که در آن فردی، به عنوان موبد، به قصر میرود و به قدرت خداوند در جهان اشاره میکند. او از خطر افتادن از ارتفاع میترسد و به همین دلیل تلاش میکند تا به کنگره (کنار دیوار) چنگ بزند تا از سقوط جلوگیری کند. با این حال، ترس و اضطراب او باعث میشود که نه تنها او بلکه کنگره نیز در خطر سقوط قرار میگیرد. در نهایت، نشان داده میشود که ترس و فشار میتواند باعث بیتابی و چالشهای بیشتر شود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دوم موبد به قصری کرد مانند
که بر گردون کشد گیتی خداوند
از او شخصی فرو افتد گرانسنگ
ز بیم جان زند در کنگره چنگ
ز ماندن دست و بازو ریشگردد
وز افتادن مضرت بیش گردد
شکنجه گرچه پنجهاش را کند سست
کند سرپنجه را در کنگره چست
هم آخرْ کار کاو بیتاب گردد
هم او هم کنگره پرتاب گردد