خسرو و شیرین

بخش ۱۰۴ - تمثیل موبد اول

سرودهٔ نظامی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

یکی گفتا بدان مانَد که در خواب

در اندازد کسی خود را به غرقاب

۲

بسی کوشد که بیرون آورَد رخت

ندارد سود‌ش از کوشیدن ِ سخت

۳

چو از خواب اندر آید تاب‌دیده

هراسی باشد اندر خواب دیده

بازگشت به سروده‌های نظامی