بخش ۹۹ - در چگونگی دیدار کالبد در خواب

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر زندگی و جان وجود دارد، پس شکل‌های ظاهری و جسمی ما بی‌معنا و باطل هستند. او به خواب‌هایی که می‌بیند توجه می‌کند و از خود می‌پرسد که چه کسی می‌تواند این اشکال را نگه دارد. پاسخ این است که ما از طریق عادت‌ها به خیالات مرده عادت کرده‌ایم. وقتی فکر و توجه ما به خواب عادات جاری گردد، آن وقت جان‌ها نمایان می‌شوند. در واقع، شاعر به عمق وجود و حقیقت زندگی فراتر از ظاهر مادی اشاره دارد.