بخش ۵۶ - رای زدن خسرو در کار فرهاد

برداشت: خسرو با چند محرم و رازدار از محرمان خود نشست و درباره این موضوع مشورت کرد.

برداشت: که با این مرد عاشق و دیوانه چه کار کنیم؟ چاره و ترفند این ماجرا چیست؟

برداشت: اگر او را به حال خود بگذارم کارم تباه و زار است، اگر بخواهم او را بکشم، بی‌گناه است و نمی‌توانم این کار را بکنم.

برداشت: بسیار تلاش کردم که در دوران پادشاهی یک عید و روز خوش، بدون آدم مزاحم داشته باشم.

برداشت: شیرین ماهرو الان به خسرو روی خوش نشان می‌دهد که دیوانه‌ای را در کنار خسرو نشانده است.

برداشت: آن خردمندان این‌چنین پاسخ دادند که ای بخت و اقبال به دیدار تو شاد!

برداشت: ای کسی که شاهان، غلام و مولای تو هستند، و شاهان به خاک پای تو سوگند می‌خورند.

برداشت: زندگی انسان به اندازهٔ عمری که دارد، به همراه خوشبختی و موفقیت‌هایش معنی پیدا می‌کند.

برداشت: اگر ما این بی‌نظمی و آشفتگی را بهبود دهیم، می‌توانیم آن را به وسیله‌ای قوی و مفید تبدیل کنیم، نه اینکه فقط از آهن آن زنجیر بسازیم.

برداشت: برای درمان سودا و غم عشق، زر و پول کار مفرح‌زر را می‌کند و رضایت و شادی، خود با زر و پول میسر می‌شود. (مفرّح‌زر آن نوشیدنی است که در آب یا شربت، طلا می‌اندازند و به آدم غمگین می‌دهند که بنوشد و حالش بهتر شود.)

برداشت: ابتدا باید با امید و نور و لطافت به او نزدیک شویم، همان‌طور که خورشید با روشنی‌اش بر زمین می‌تابد.

برداشت: دوست داشتن کسی که به زندگی ما ارزش می‌بخشد، از ایمان و محبت زاده می‌شود و این محبت، شیرینی و لذت را به وجود می‌آورد.

برداشت: بسیاری از بینایان ممکن است به خاطر زر و طلا خود را کور کنند و برخی از آهن‌زنان نیز به خاطر طلا بدون قدرت و بی‌وزن می‌شوند.

برداشت: اگر نتوانی با زر و طلا او را از مقامش پایین بیاوری، باید با سنگ و چیزهای بی‌ارزش مشغولش کنی.

برداشت: تا آن روزی که او بیاید، زندگی به سختی می‌گذرد و مانند سنگ با چالش‌ها و سختی‌های زیاد مواجه خواهیم بود.

برداشت: وقتی پادشاه قول و گفته‌های جمع را شنید، از کوه‌کنی درخواست کرد.

برداشت: او را مانند کوهی که بر زمین افتاده از در بیرون آوردند و مردم زیادی پشت سرش جمع شده بودند.

برداشت: درد و رنجی که در زندگی متحمل شده‌ام، بر سرم علامتی ایجاد کرده است و اکنون بدون هیچ نشانی از خودم در مسیر زندگی حرکت می‌کنم.

برداشت: از چهره‌اش مشخص است که دلش به شدت در ناراحتی است و ایستادن زمان به خاطر غم او به زاری افتاده است.

برداشت: نه به زیبایی خسرو توجهی داشت و نه در تخت نشستن، بلکه مانند شیران با قدرت و شجاعت بر روی زمین دشوار مبارزه کرد.

برداشت: غم شیرین به قدری او را مشغول کرده بود که دیگر نه به خودش فکر می‌کرد و نه به خسرو.

برداشت: مَلک دستور داد تا او را مورد محبت قرار دهند و به ازای هر قدمی که برمی‌دارد، نذری برایش تقدیم کنند.

برداشت: آن قوی‌هیکل بلندبالا را نشاندند و به‌بلندی یک فیل به‌پایش زر ریختند و به او زر دادند.

برداشت: دل پاک او مانند یک گوهر است که در میان گوهرهای دیگر از طلا و خاک تفاوتی ندارد.

برداشت: وقتی مهمان نیامد، خسرو به طلا چشم دوخت و لبخندی به گوهر در دستانش زد.

برداشت: هر زمان که خسرو نظری می‌داد یا حرفی می‌زد، دیگری هم پاسخ او را به شکل دقیق و هوشمندانه‌ای می‌داد.