بخش ۴۲ - به خشم رفتن خسرو از پیش شیرین و رفتن به روم و پیوند او با مریم

برداشت: آتش تند و سوزان، در دل ملک را به شدت تحت تأثیر قرار داد و از شدت خشم، بر پشت اسبش به شدت ناز و نازش را نشان داد.

برداشت: او به صورت تند و تیزی گفت که من می‌روم و برایت آرزوی شب خوشی دارم. اگر آتش در دریا حاضر شود، به پیش می‌آید.

برداشت: خدا می‌داند که حتی اگر در آتش باشم، از آنجا دور نمی‌شوم و حتی نمی‌توانم از دریا هم خیس‌تر شوم.

برداشت: آیا فکر می‌کنی از این به بعد می‌توانم بخوابم؟ من از حالا به بعد خواب را رها می‌کنم.

برداشت: می‌خواهم زمین را به حرکت درآورم و در پای فیل، دبه‌ای بگذارم.

برداشت: من به اندازه‌ی فیل قوی و نیرومند می‌شوم، اما دلم نمی‌خواهد که در کنار من کسی مانند فیل چینی وجود داشته باشد.

برداشت: به خاطر نادانی‌ام، به این مکان بالا رفتم، اما در نهایت با آگاهی و دانش به پایین می‌آیم.

برداشت: من می‌دانم که سبویی را ساخته‌اند، پس در نهایت می‌توانم آن را بر زمین بیندازم.

برداشت: باید من را به چشمی پر از شور و هیجان بکشانی، زیرا باید یاد بگیرم که چگونه با آتش عشق بسوزم.

برداشت: گاهی باید از ناامیدی بیم داشته باشیم و گاهی دیگران را به شجاعت و مردانگی ترغیب کنیم.

برداشت: عشق تو باعث شد که من از مقام و جایگاه خود پایین بیایم و از سر خودم فراتر بروم. عشق توانسته است بسیاری را از وضعیت و مقام خود دور کند.

برداشت: اگر عشق و شوری که در دلم داری وجود نمی‌داشت، حال و روزم این‌گونه نبود و بی‌هدایت و بدون سر و سامان زندگی می‌کردم.

برداشت: چون به من دل بسته‌ای، مانند دایره‌ای که در آن زندانی‌ام کردی، اما اکنون که رهایم کردی و به آزادی رسیده‌ام، همچون پرنده‌ای از قفس آزاد شده‌ام.

برداشت: نخستین باری که من را با شراب سیراب کردی، به قدری مجذوب و مسحورم کردی که توانایی حرکت نداشتم و در دام محبت تو گرفتار شدم.

برداشت: وقتی که مست شدم، تو به من می‌گویی که بلند شو و با دشمنان هشیار درگیر شو.

برداشت: بله، برخاستم و به بدخواهان می‌افتم، اما وقتی از چاه بیرون می‌آیم.

برداشت: من اراده‌ام را جزم کرده‌ام که راهی را در پیش بگیرم و به دنبال کار خود بروم.

برداشت: من نصیحت تو را در ذهنم می‌سپارم و از این به بعد سعی می‌کنم هر چه پیش آید، پیش آید.

برداشت: تو مرا از وضعیت خودم آگاه کردی و به خوبی و بدی موضوع به صورت مختصر و واضح صحبت کردی.

برداشت: من در ابتدا بسیار خوشبختم که هم تاج را دارم و هم تخت را.

برداشت: تو باعث شدی که در سراسر جهان سرگردان شوم و به این حالت بد و بی‌چاره دچار شوم.

برداشت: اگر تو به اندازه‌ای که باید، غم و اندوهت را پذیرا نبودی، حالا چه چیزی تو را به این سرزمین کشانده است؟

برداشت: بله، زمانی که با تو خوشبخت بودم، صحبت‌هایت برای من شیرین‌تر از قند بود.

برداشت: اکنون که از محبت و دوستی‌ات دور هستیم، باید بپذیریم که این دوری مقدر شده است.

برداشت: من خود تصمیم به رفتن داشتم‌، چون مهمان بد‌دل و بداندیشی نبودم.

برداشت: ایستادم و نرفتم تا وقتی‌که خوان و سفره برایم گذاشتی، اما همینکه نان (و توشه‌) سفر در انبان (و کیسه‌ام) گذاشتی، (یعنی «باید بروی» و) می‌روم.

برداشت: سپس پا بر زمین گلی گذاشت و لشکری از راه گیلَکان به بیرون راند.

برداشت: دل از یاد شیرین پراکنده و آشفته شده و برای سفر به روم آماده و پرشور است.

برداشت: در آن مسیر از ترس تاراج دشمن مجبور شد تاج پادشاهی را با کلاه خود عوض کند و آماده رزم شود. هر دو واژه ترک جناس دارند . ترک به معنای رها کردن ترک به معنای کلاه خود

برداشت: بهرام به دلیل ترس از تیغ نگهبانان، نتوانست یک لحظه در طول راه استراحت کند و آرامش پیدا کند.

برداشت: عقابی با چهار پر به معنای قدرت و توانمندی یک موجود است، و در زیر نهنگ به تصویری از شرایط سخت و چالش‌های زندگی اشاره می‌کند. به عبارتی، این تصویر به معنای مبارزه و ایستادگی در برابر مشکلات بزرگ است. در نهایت، کلمه "شمشیر" نماد جنگ و نبرد است، که نشان‌دهنده اراده و قوت در برابر adversities می‌باشد.

برداشت: شخصی به سوارکاری مشغول است و تا جایی پیش می‌رود که راهبی در آن محل او را دید. این راهب نیز مانند او، تحت تأثیر ستارگان و سرنوشت، به سفر خود ادامه می‌دهد.

برداشت: در اینجا به شخصی اشاره شده است که در زندگی‌اش دچار وقفه‌ای می‌شود و برای ادامه مسیرش به دانشی که از یک رهبر یا عالم به دست آورده، نیاز دارد. این دانش به او کمک می‌کند تا بر مشکلات غلبه کند و راه‌های نادیده را بشناسد.

برداشت: با نظر او، چهره‌ی خوشبختی روشن شد و از او نکته‌های بسیاری از دانش و حکمت آموختم.

برداشت: بجای در‌ِ دریا‌، ‌«لب دریا» هم نوشته شده.   دو اسبه‌: سریع و با‌شتاب.

برداشت: از آن جا هم شخصی دیگر از طرفی به سمت قسطنطنیه رفت تا به پیش قیصر برسد.

برداشت: وقتی که وضعیت بزرگ و مهمی مشخص شد، سرنوشت بزرگ روم نیز روشن گردید.

برداشت: او بر اساس سرنوشت و خوش‌شانسی‌اش، با کمال استقبال به استقبال سرنوشت آمده است.

برداشت: وقتی قیصر دید که بدبختی به درگاهش آمده، تاج و تخت خود را به او تسلیم کرد.

برداشت: به قدری در پیروی از تعالیم عیسی خوشحال بود که دختر خودش، مریم را به او بخشید.

برداشت: در این مراسم ازدواج با شکوه، شروط و توافق‌های زیادی بین دو طرف برقرار شد.

برداشت: داستان آن دختر زیبا و شاه خوشبخت، که اهل روم را وقتی پاسخ داد.

برداشت: لشگری را به میدان آوردن و آراسته کردن آن مانند پرهای زیبای طاووس است.

برداشت: نگویم که من هم مانند دیگران بیدارم، اگر کسی در جست‌وجو خوابیده باشد.

برداشت: اگر من به ارزش و قیمت دیگران بی‌اعتنا باشم و آن را نادیده بگیرم، در نتیجه دیگران نیز به ارزش و قیمت من احترام نخواهند گذاشت و آن را نادیده خواهند گرفت.