بخش ۱۷ - به خواب دیدن خسرو نیای خویش انوشیروان را

برداشت: وقتی زلف شب به عطر درختان می‌آید، نور در تاریکی غرق می‌شود.

برداشت: از پرده بیرون آمد، جادوگری که با شش انگشتش کار می‌کند و به جای بازی با شیشه، سحر و جادو می‌کند.

برداشت: خسرو به خانه عبادت رفت و کمر خود را محکم بسته، پس از آن به پروردگار دعا و نیایش کرد و سپس نشست.

برداشت: خواب شیرین و لذیذی به وجود آمد که از خواب دلپذیر شب گذشته بی‌خبر بود.

برداشت: در خواب نیاکان خود را دید که اینگونه خطابش کردند : ای خورشید نوظهور جهان تاب

برداشت: اگر چهار مولای عزیزت به تو بشارت دهد، چهار چیز را برایت خبر می‌دهم.

برداشت: وقتی که تو به طعم ترش انگور نارس عادت کردی، چرا از طعم تلخ آن ناراحت نشدی؟

برداشت: دل آرامش تو را در آغوش می‌کشد، آرامشی که هیچ زمان شیرین‌تر از آن را تجربه نکرده است.

برداشت: وقتی که دوشمونه‌ات را برداشتند و به خاطر رساندن یاد و فکر تو، بی‌خبر بودند.

برداشت: به رنگ شب، اسبی به نام شبدیز وجود دارد که به قدری سریع و سبک‌بال است که هیچ بادی نمی‌تواند گرد و غبار ناشی از حرکتش را براند.

برداشت: زمانی که پادشاه را در اختیار دهقان قرار دادی، اگر در این مسیر شتاب‌زده عمل کنی، ممکن است به سرنوشت شوم دچار شوی.

برداشت: به دست آوردن یک مقام یا موقعیت بلندمرتبه که به اندازه‌ای با ارزش و درست باشد که مانند درختی زرین است.

برداشت: وقتی که صبر و تحمل به خرج دادی و شروع به پذیرش شرایط کردی، آن زمان است که موسیقی زندگی بدون نیاز به ابزار و ساز شروع می‌شود.

برداشت: باربد، هنرمند مشهور موسیقی، نواهای زیبایی را می‌نوازد که یاد او همیشه در ذهن‌ها باقی می‌ماند، حتی اگر زهر در جام ریخته شود.

برداشت: اگر به جای سنگ‌های بی‌ارزش، به جستجوی چیزهای ارزشمند باشی، به جای مهره‌های ساده، جواهرات باارزش را پیدا خواهی کرد.

برداشت: بعد از اینکه پسر شاه از خواب بیدار شد، دوباره به پرستش خداوند پرداخت.

برداشت: زبان را در طول روز و شب ساکت نگه می‌داشت و به نمایش‌ها گوش می‌داد.

برداشت: تمام شب را بیدار ماندی و با دانایان گفت‌وگو کردی و داستان‌ها را پرسیدی و شنیدی.