بخش ۱۴۰ - مثل

برداشت: همانطور که مادر به بچه می‌گوید، اگر در شب، خیالی به ذهن تو بیفتد...

برداشت: شاید در گورستان و مکان‌های ترسناک، خیالی از حوادث تلخ و پر از کینه را ببینی.

برداشت: دل خود را قوی کن و با شجاعت پیش برو، او (خودت یا تقدیر) در شرایط سخت به نفع تو تغییر خواهد کرد.

برداشت: کودک گفت: اگر مادرش این را به او بگوید، آن خیال ترسناک مانند دیو است.

برداشت: مادر به من دستور می‌دهد که حمله‌ای انجام دهم، اما من نمی‌دانم چگونه این کار را انجام دهم.

برداشت: این جمله به این معناست که تو باید یاد بگیری که آن تصور ناخوشایند، در واقع ریشه‌ای دارد و به نوعی به زندگی و تربیت مادرانه وابسته است.

برداشت: اگر دیو و انسان هر دو در یک رده قرار بگیرند، و دیو برتری پیدا کند، حتی اگر دشمنش کم باشد، باز هم بر او غالب می‌شود.

برداشت: به کدام سمت باید برویم، کسی که به آرامی نام خدا را می‌برد؟ تو هم به همان سمت برو.

برداشت: اگر کسی در سخن خود از فریب و نیرنگ استفاده نکند، همان شخص دارای درک و آگاهی است.

برداشت: وقتی او را بشناسی، به راستی سخن بگوی. او به من گفت که در حضور او خاموش بمانم.

برداشت: صبر را رها می‌کنم و به سوی آرامش می‌روم تا به موفقیت دست پیدا کنم، زیرا صبر کلید گشایش است.

برداشت: اگر در حضور او احساساتی در دل من برانگیخته شود، بیرون از این شادی و غم خواهد بود.

برداشت: من می‌دانم که چه کسی مرا از درون دلش به سوی من فرستاده است، مانند ستاره سهیل که در یمن دیده می‌شود.

برداشت: در دل من سخنی هست که از میمنه می‌آید و آن چون روزنه‌ای به دل من می‌تابد.