بخش ۱۳۹ - وصیت کردن آن شخص کی بعد از من او برد مال مرا از سه فرزند من کی کاهل‌ترست

برداشت: یک نفر در زمان مرگش وصیت کرده بود و به دیگران گفت که پیشاپیش به این موضوع توجه داشته باشند.

برداشت: او جان و دلش را وقف سه پسرش کرده بود، مانند سه سرو همیشه سرزنده و شاداب.

برداشت: او گفت هر چه دارم، کالا و طلاست؛ اما از کسی که اینها را دارد و تنبل‌تر است، چیزی نخواهی برد.

برداشت: او با قاضی صحبت کرد و سپس نصیحتی انجام داد و بعد از آن، جامی از شراب مرگ نوشید.

برداشت: فرزندان به قاضی گفتند: ای بزرگوار، ما سه یتیم هستیم و نمی‌توانیم از حکم تو بگذریم.

برداشت: ما مثل اسماعیل که از پدر ابراهیم سرپیچی نکرد، به هیچ قیمتی از اطاعت و وفاداری به او دور نمی‌شویم، هرچند که قربانی کردن دشوار باشد.

برداشت: قاضی گفت هر کسی با باهوش خودش باید داستانی از تنبلی‌اش را بگوید.

برداشت: می‌خواهم ببینم هر کس چقدر تنبلی می‌کند تا از وضعیت هر یک بدون هیچ شکی آگاه شوم.

برداشت: عارفان نسبت به دو جهان حالتی بی‌توجهی دارند؛ زیرا آنها از دوست خود جدا شده‌اند و تنها به جمع‌آوری خوشی‌ها و لذت‌ها مشغولند.

برداشت: کسانی که تنبلی می‌کنند، کارهایشان را به خدا نسبت می‌دهند، همان‌گونه که یزدان کارها را انجام می‌دهد.

برداشت: مردم عادی کارهای خدا را نمی‌بینند و به همین خاطر از صبح تا شب نگران هستند و افسرده می‌شوند.

برداشت: به خود بیا و از کسالت خود خارج شو، تا بتوانم بفهمم که مرز آن درک حقیقت چیست.

برداشت: بدون شک، هر زبانی می‌تواند نمایانگر احساسات و افکار درونی باشد. زمانی که کسی سخن بگوید، مانند این است که پرده‌ از روی دلش کنار رفته و آنچه در ذهن و قلب دارد، آشکار می‌شود.

برداشت: پردهٔ کوچک مانند تکه‌ای کباب، چهرهٔ صد آفتاب را می‌پوشاند.

برداشت: اگرچه سخنانی ممکن است به ظاهر فریبنده و دروغین به نظر برسد، اما بوی کلام از صداقت و دروغی بودن آن خبر می‌دهد.

برداشت: نسیمی که از چمن به سمت تو می‌وزد، نشانه‌ای است از وجود بو و طعم گل‌ها، و نه از هوای گرم و نامطبوع.

برداشت: در درون انسان، مانند مشک و سیر، بوی راست‌گویی و دروغ‌گویی وجود دارد که هر یک به نوعی می‌تواند فریبنده باشد.

برداشت: اگر یار را نشناسی، تقصیر را به خودت برگردان و از بوی بد درونت شکایت کن.

برداشت: صدای شاداب و دلاوران شجاع به وضوح شنیده می‌شود، همان‌طور که هنر و cleverness روباه و شیر هم مشخص است.

برداشت: زبان مانند درب یک دیگ است که وقتی جابه‌جا شود، می‌توانی بفهمی چه چیزی در درون آن وجود دارد.

برداشت: از بخار آن، دانسته می‌شود که دیگ شیرینی، تند و خوشمزه‌تر از ترشی سُکباج است.

برداشت: وقتی که دست بر دیگ می‌زنند، می‌توانند از نزدیک عیب و نقص آن را ببینند. از این رو، کسی که به دنبال خرید یک چیز است، باید با دقت آن را بررسی کند و نقص‌های آن را ببیند.

برداشت: اگر مردی در هنگام نیاز و فشار به کسی نگویید که او را می‌شناسد، پس به طور حتم او را در مدت زمانی کوتاه نمی‌تواند بشناسد.

برداشت: یکی از آنها گفت: اگر بگوید چیزی را می‌دانم و اگر نگوید، توانم آنچه را که گفته، به طور پیچیده بیان کنم.

برداشت: اگر این فریب را شنیده بود، دندان بر روی هم می‌فشرد و در سکوت فرو می‌رفت.