بخش ۱۲۹ - در تفسیر این خبر کی مصطفی صلوات‌الله علیه فرمود من کنت مولاه فعلی مولاه تا منافقان طعنه زدند کی بس نبودش کی ما مطیعی و چاکری نمودیم او را چاکری کودکی خلم آلودمان هم می‌فرماید الی آخره

برداشت: به همین خاطر پیامبر با تلاش و کوشش خود، نام علی را به عنوان ولی و پیشوای خود برگزید.

برداشت: هر کسی که من را به عنوان سرپرست و دوست خود بداند، باید بداند که علی نیز سرپرست و دوست اوست.

برداشت: مولا کیست ؟ مولا آن کسی است که تو را آزاد کند و زنجیر بندگی‌ات را از پایت باز کند

برداشت: زمانی که به آزادی واقعی دست پیدا می‌کنید، نبی‌های الهی راهنمای مؤمنان هستند و از آنان می‌آموزند که چگونه به آزادی برسند.

برداشت: ای گروه مؤمنان، شاد باشید و مانند سرو و سوسن ریشه در آزادی بزنید.

برداشت: اما شما هر لحظه با زبانی بی‌صدا از آب شکرآگین صحبت می‌کنید، مانند گلستانی پر از زیبایی و رنگارنگ.

برداشت: در سکوت و بی‌زبانی، زیبایی‌های طبیعت، مانند درختان سرو و سبزه‌زار، از لطافت و شیرینی فصل بهار به طرز غیرمستقیم صحبت می‌کنند و نشان‌دهنده‌ی عدالت و سرسبزی این فصل هستند.

برداشت: لباس‌های زیبا به تن دارند و با شوق و شادی در حال رقص و پایکوبی هستند، بویی خوش و خوشایند از آن‌ها به مشام می‌رسد.

برداشت: این بیت به این معناست که اجزای وجود انسان، به مانند میوه‌ای که از درختان بهار می‌روید، در زیبایی و جوانی خود، همواره تحت تأثیر پادشاهی بهار هستند. به عبارت دیگر، وجود انسان به زیبایی و شادابی بهاری شبیه است و هر جزء آن در شکل‌گیری این زیبایی نقش دارد.

برداشت: زنانی که بدون شوهرند، از مسیح مریم باردار هستند، و این افراد بدون ادعا و سخنرانی‌های فصیح به حقیقت نزدیکند.

برداشت: ماه زیبای ما بی‌صدا همچون نور درخشانی می‌تابد و هر زبانی که چیزی می‌گوید، از جاذبه و زیبایی ما الهام گرفته است.

برداشت: سخنان عیسی از مقام و ویژگی‌های مریم ناشی می‌شود، در حالی که سخنان آدم از نور و درخشش آن لحظه سرچشمه می‌گیرد.

برداشت: تا زمانی که شکر تو زیادتر شود، دیگر چیزی به نام نبات در نبات وجود نخواهد داشت.

برداشت: اینجا تصویری از ذلت وجود دارد که نشان می‌دهد من در این وضعیت قانع شده‌ام و به مقام خود امیدی ندارم.

برداشت: در زندگی‌ات، هیچ‌گاه از افرادی که به تو علاقه دارند و به دنبال تو هستند غافل نشو.