بخش ۱۲۰ - رجوع کردن به قصهٔ آن شخص کی به او گنج نشان دادند به مصر و بیان تضرع او از درویشی به حضرت حق

برداشت: مردی که از ارثیه‌اش بهره‌مند شد و به ناگاه فقیر گشت، نزد خداوند آمد و با ناله و گریه از وضعیتش شکایت کرد.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌تواند این درِ رحمت را بکوبد، زیرا کسی که در انتظار اجابت است، باید صد سال انتظار بکشد.

برداشت: در خواب، صدایی را شنید که می‌گفت آواز دل‌انگیز تو به سرزمین مصر خواهد رسید و در آنجا شناخته خواهد شد.

برداشت: به سمت مصر برو، زیرا در آنجا مشکلاتت حل می‌شود و خواسته‌هایت مورد قبول اوست.

برداشت: در جایی خاص، گنجی با ارزش وجود دارد و برای یافتن آن، باید به مصر سفر کنی.

برداشت: بدون معطلی، از بغداد به سمت مصر و محل کشت قند برو.

برداشت: وقتی او از بغداد به سمت مصر آمد، به محض اینکه روی مصر را دید، تحت تأثیر قرار گرفت و احساس شوق و گرمی در او به وجود آمد.

برداشت: امید به وعدهٔ پیام آور که در مصر گنجی پیدا خواهد شد تا به این وسیله رنج‌ها را از بین ببرد.

برداشت: در مکانی مشخص و در جایی خاص، گنجی بسیار نادر و با ارزش پنهان شده است که باید با دقت و توجه به دنبال آن رفت.

برداشت: اما هزینه‌اش کم و زیاد چیزی باقی نماند. او خواست که بر عوام مردم تاثیر بگذارد.

برداشت: اما او به خاطر شرم و شجاعتش، حجاب و موقف خود را محکم گرفت و تصمیم به صبر کردن گرفت.

برداشت: نفسش به خاطر درد و ناراحتی‌اش به شدت به تپش افتاد و از بین رفتن آرامش و اضطرابش، چاره‌ای نیافت.

برداشت: گفتم که به آرامی از خانه بیرون می‌روم تا در تاریکی به مشکلی برنخورم و شرمنده نشوم.

برداشت: می‌خواهم مانند یک شب‌کوهی، در شب‌ها ذکر و دعا کنم تا صدایم از بام‌ها به گوش برسد و نیمی از فریاد من را بشنوند.

برداشت: در این فکرم به کوی دیگری رفتم و در این اندیشه، ناگزیر به سوی دیگری می‌روم.

برداشت: در یک برهه زمانی، شرم و موقعیت اجتماعی مانع از درخواست او می‌شد، اما در دوره‌ای دیگر، گرسنگی او را وادار می‌کرد تا خواسته‌اش را مطرح کند.

برداشت: مچ پا را جلو و عقب می‌کنم تا یک سوم شب که بخواهم بی‌حرکت بمانم یا بخوابم، لب‌هایم خشک شده است.