بخش ۱۱۲ - مقالت برادر بزرگین

برداشت: او بزرگ گفت: ای برادران، مصلحت ما در این نیست که همواره در نصیحت دیگران باشند.

برداشت: هر کس که از ما به طور نادرست رفتار کرد، ما از بلا، فقر، ترس و زلزله گله داریم.

برداشت: ما همیشه می‌گفتیم که کم از مشکلات شکایت کن و صبر کن، چون صبر کلید گشایش است.

برداشت: این کلید صبر که همیشه راهگشایی است، حالا چه اتفاقی برایش افتاد؟ واقعاً عجیب است که این قانون دیگر کارایی ندارد!

برداشت: ما نمی‌گفتیم که در میان کشمکش‌ها، حتی در آتش هم مانند طلا با خوشحالی می‌خندیدیم.

برداشت: در زمان جنگ و به ویژه در اوج نبرد، فرمانده سپاه به سربازانش می‌گوید که لحظه را غنیمت شمارید و نباید از موقعیت و عزم رزمندگان خود غافل شوید. باید با تمام قوت و عزم در میدان بمانید و از ترس و دلهره دوری کنید.

برداشت: در آن زمان که اسب‌ها گله و بی‌قرار بودند، همه سرهای بریده در زیر پای آن‌ها قرار داشت.

برداشت: ما با صدا و فریاد سپاه خود را به جلو فرا می‌خوانیم تا مانند نیزه‌ای قوی و تسخیرگر به سوی دشمن حمله کنند.

برداشت: تمام جهان را به صبر آشنا کرده، زیرا صبر همچون چراغ و نوری در دل انسان می‌درخشد.

برداشت: حالا نوبت ما شده و ما همچنان بی‌فکر و احمق رفتار می‌کنیم، مانند زنانی که به خاطر نازیبایی‌شان خود را در چادر پنهان کرده‌اند.

برداشت: ای دل، تو که همه را گرم کرده‌ای، حالا خودت را هم گرم کن و از خودت شرمنده باش.

برداشت: ای زبان، تو که همیشه نصیحت می‌کردی دیگر نوبت تو است، پس چرا به تن خود آسیب زدی؟

برداشت: ای خرد، تو بیداری و راهنمایی، چرا در این زمان که ممکن است به کمک تو نیاز داشته باشیم دوری؟ چرا فریاد و ناله‌ات را نمی‌شنویم؟

برداشت: ای کسی که نگرانی‌ها را از دل‌ها می‌زنی، حالا نوبت توست که ریشت را به حرکت درآوری.

برداشت: اگر اکنون به موهایت توجه می‌کنی و از آنها می‌گریزی، بدان که پیش‌تر به آن‌ها می‌خندیدی و برایت اهمیتی نداشتند.

برداشت: زمانی که دیگران نصیحت می‌کنند، من همچنان در غم و اندوه خودم غرق هستم، مثل زنی که از دل‌خوری‌هایش ناله می‌کند.

برداشت: وقتی که به دیگران کمک کردی و درد آن‌ها را تسکین دادی، درد خودت مهمانی来了 و تو آن را نادیده گرفتی.

برداشت: زمانی که به لشکر دستور می‌دهی، مثل این است که صدایت را برای زنان به اوج می‌رسانی.

برداشت: هر آنچه که در طول پنجاه سال با دقت و فکر بافته‌ای، از آن حاصل خود را بپوشان و در نظر نگیر.

برداشت: صدای تو برای دوستان بسیار دلنشین است، اما باید از خودت دور بشوی و به صدای خودت اهمیت ندهی.

برداشت: همیشه باید مواظب خودت باشی و از رفتارها و ظواهر خود به خوبی مراقبت کنی. نباید ویژگی‌های خود را از دست بدهی یا نادیده بگیری.

برداشت: زندگی را با شور و شوق خودت در نظر بگیر و از آن لذت ببر.