بخش ۱۱۱ - بحث کردن آن سه شه‌زاده در تدبیر آن واقعه

برداشت: آن‌ها به روی هم نگاه کردند و به سرنوشت مشترک خود پی بردند؛ هر سه نفر یک رنج، یک درد و یک غم را تجربه می‌کنند.

برداشت: ما هر سه نفر در یک فکر و هدف هستیم، و همه‌مان از یک درد و مشکل رنج می‌بریم.

برداشت: در سکوت، هر سه نفر به یک خطر نزدیک می‌شوند و در صحبت کردن نیز، همه‌شان به یک دلیل و دلیل واحد استناد می‌کنند.

برداشت: زمانی بود که همه با گریه و اندوه در کنار سفره عزای خود نشسته بودند و اشک هایشان مانند خون می ریخت.

برداشت: مدتی بود که از درد دل هر سه نفر، آتشی شعله‌ور شده و همچون زبانه‌های گرم آتش، نفس‌شان پر از سوز و گداز بود.