بخش ۹۰ - قصهٔ آنک گاو بحری گوهر کاویان از قعر دریا بر آورد شب بر ساحل دریا نهد در درخش و تاب آن می‌چرد بازرگان از کمین برون آید چون گاو از گوهر دورتر رفته باشد بازرگان به لجم و گل تیره گوهر را بپوشاند و بر درخت گریزد الی آخر القصه و التقریب

برداشت: یک گاوی که رنگش آبی است، گوهری از دریا می‌آورد و آن را در دشت می‌گذارد و در حال گردش و چرخش مشغول به حرکت است.

برداشت: در پرتو نور، زیور مروارید مانند گوساله‌ای در میان گل‌های سنبل و سوسن در حال چراست و با شتاب حرکت می‌کند.

برداشت: این بیت به وصف موجودی می‌پردازد که از بوی خوش و زیبایی خاصی برخوردار است. این موجود در محیطی زندگی می‌کند که عناصر زیبایی مثل نرگس و نیلوفر در آن وجود دارد و این گیاهان در تغذیه‌اش نقش دارند. در واقع، اشاره به لطافت و زیبایی طبیعت دارد که این موجود را احاطه کرده است.

برداشت: هرکس که قدرت و توانایی‌اش درخشش عظیم و زیبایی دارد، نمی‌تواند کلامش حاوی جادو و سحر زوال‌پذیر باشد.

برداشت: هر کسی که مانند زنبور، وحی را دریافت کند و به آن عمل کند، خانه‌اش از خوبی‌ها و برکت‌ها پر خواهد شد.

برداشت: در نور گوهری می‌چرخد، اما ناگهان آن گاو از گوهر دور می‌شود.

برداشت: تاجری چیزی سیاه بر در می‌گذارد تا فضای باغ و مزرعه تاریک و محزون شود.

برداشت: پس مرد تاجر از ترس به درختی پناه می‌برد و گاوها را که به دنبالش بودند، با شاخ‌های قوی و نیرومند می‌بیند.

برداشت: این بیت به توصیف تلاش و پشتکار یک گاو می‌پردازد که به طور مداوم و با انرژی گرد یک میدان می‌تازد و هدف آن شکست دادن دشمنش است. در اینجا، گاو نماد اراده و قدرت است که با تلاش مکرر می‌کوشد بر حریفش غلبه کند.

برداشت: وقتی که انسان از چیزی ناامید می‌شود، به سراغ چیزی می‌رود که قبلاً به آن توجه داشته و ارزش آن را می‌دانسته است.

برداشت: قلبم مانند شاهی در بالای همه چیز می‌تپد و از خاک و رنج‌ها فرار می‌کند، مانند ابلیس که از خوبی‌ها دوری می‌گزیند.

برداشت: شیطان از خاک و گل آفریده شده و به همین خاطر نادان و بی‌خود است. چطور می‌تواند کسی که در لجن است، وجود جواهر را در آن تشخیص بدهد؟

برداشت: از ارتفاعی که داشتند، به پایین آمده و جان خود را در ذلت قرار دادند. به خاطر اعتنا نکردن به نماز، از این مکان معطر و پر برکت محروم مانده‌اند.

برداشت: ای دوستان، از این جلسه و آن بحث پرهیز کنید که عشق، نازل و بی‌ارزش است.

برداشت: به زمین بیایید و جان خود را در بدن قرار دهید تا مانند گلی که در بهشت پنهان است، از زندگی و زیبایی برخوردار شوید.

برداشت: تاجر به ارزش و قیمت کالاها آگاه است، اما مردم با دل و احساس، فقط عاشق زیبایی و لطافت گل‌ها هستند و به عمق و روح آن توجه می‌کنند.

برداشت: هر گلی که در دل دارد، یک ارزش و زیبایی خاصی دارد، اما این زیبایی نشان‌دهندهٔ وجودی متفاوت و با ویژگی‌های دیگر است.

برداشت: گلی که از زیبایی واقعی بهره‌مند نیست، نمی‌تواند در جمع گل‌های خوشبو و پرپیشگی قرار بگیرد.

برداشت: این جمله به این معناست که صحبت کردن در مورد این موضوع هیچ پایانی ندارد و ما به نوعی حواسمان به جزییات و حوادثی که در اطراف‌مان رخ می‌دهد، جمع است.