بخش ۸۳ - جواب گفتن مسلمان آنچ دید به یارانش جهود و ترسا و حسرت خوردن ایشان

برداشت: پس مسلمان گفت: ای دوستان، پیامبر گرامی‌ام، مصطفی، نزد من آمده است.

برداشت: پس یکی به من گفت که بر کوه طور (طور Sinai)، با کلیم (موسا) حق را در میان گذاشت و عشق را به چالش کشید.

برداشت: عیسای نبی، صاحب قرآن، آن شخص را به بالاترین آسمان‌ها برد.

برداشت: برخیز و سر بلند کن، ای کسی که در انتظار مانده‌ای. این حلوای خوشمزه و خورشت را بخور، که برایت ضرر ندارد.

برداشت: آن هنرمندان با مهارت و توانایی خود، نامه‌ای را که نشان از موفقیت و مقام داشت، نوشتند و خواندند.

برداشت: آن دو دانشمند، دانایی و فضیلت خود را از ملائک دریافت کردند و با هنر و مهارت خود درهم تنیدند.

برداشت: ای سلیم، مواظب باش که تحت تأثیر گذشته نباشی، برو و به کارهای خوب و لذت‌بخش بپرداز، به جای نشستن بر سر میز حلوا.

برداشت: آنها به او گفتند که تو چقدر حریص هستی، که اینقدر از حلوا و چیزهای شیرین خوردی.

برداشت: من کی بودم‌ یعنی من که باشم‌؟

برداشت: آیا تو یهودی هستی و از دستورات موسی سرپیچی می‌کنی؟ حتی اگر او در روز خوشی یا ناخوشی هم تو را بخواند؟

برداشت: آیا تو که مسیحی هستی، نمی‌توانی در مورد خوبی‌ها و بدی‌ها تصمیم‌گیری کنی؟

برداشت: نمی‌توانم به خود ببالم که نسبت به پیامبران مقام بالایی دارم. در حال حاضر، با خوردن شیرینی و خوشحالی، از زندگی لذت می‌برم.

برداشت: آنها به او گفتند: به خدا قسم، خواب واقعی تو بهتر از صد خواب ماست.

برداشت: دیدن خواب تو در واقع بیداری است، ای بوبطر، زیرا آثار آن در حالت بیداری به وضوح دیده می‌شود.

برداشت: این جمله به این معناست که در مسیر کسب دانش، تلاش و هنر، فردی که به خدمت مشغول است، زیبایی‌هایی را به همراه دارد. در واقع، وقتی کسی در پی کسب علم و مهارت باشد و در عین حال به خدمت دیگران بپردازد، می‌تواند ویژگی‌های زیبایی را در رفتار و کردار خود به نمایش بگذارد.

برداشت: خدای یکتا ما را به هدفی خلق کرده است و آن عبادت اوست.

برداشت: هنر سامری برای او چه فایده‌ای داشت؟ زیرا آن مهارتش به خاطر ناپاکی‌اش از جانب خداوند پذیرفته نشد.

برداشت: قارون، که ثروتی بزرگ و فوق‌العاده داشت، از قدرت و ثروتش بسیار بهره‌برداری کرد، اما در نهایت همین ثروت او را به قعر زمین کشاند و نابودش کرد.

برداشت: بوالحکَم قبل از انکارِ اسلام کنیت ابوجهل بود‌، چون اسلام را انکار کرد کنیت او ابوجهل مقرّر کردند. (از آنندراج) (از غیاث)

برداشت: این شعر به این معناست که خود هنر به وضوح و بدون پرده‌پوشی دیده می‌شود، مانند شعله آتش که به روشنی ظاهر است، نه مانند دودی که کیفیت و جزییات آن پنهان است. در واقع، هنرمند واقعی باید بتواند جوهر و حقیقت را به تصویر بکشد و آن را نمایان کند.

برداشت: ای دلیل تو که در برابر پزشک بزرگ، بزرگتر و واضح‌تر می‌نمایی، در واقع از دلیل واقعی آن پزشک قوی‌تر است.

برداشت: به خاطر اینکه دلیلی برای نگرانی نداری، ای پسر، در آرامش زندگی کن و به زیبایی‌ها توجه کن.

برداشت: ای دلیل، تو همچون عصایی هستی که در دست دل علی قرار دارد و عیب‌های بصیرت او را برطرف می‌کند.

برداشت: در اینجا فرد از مشغله‌ها و آواهایی که او را احاطه کرده‌اند صحبت می‌کند و از طرف مقابل می‌خواهد که به خاطر نادیده‌گرفتن او، عذرش را بپذیرد. او به نوعی احساس سردرگمی و نبود تمرکز دارد و از دیگران می‌خواهد که از او و وضعیتش چشم‌پوشی کنند.