بخش ۸۲ - مثل

برداشت: شخصی به سمت محل تجمع مردم می‌رفت و آنجا به ناظرین و مسئولین کنترل نظم، دستوری می‌داد و آنها را به انجام وظایفشان وادار می‌کرد.

برداشت: یکی از آنها را با چوب زدی و سرش را شکست و دیگری را هم با به‌دردی، پیراهنش را پاره کردی.

برداشت: در دل نداشتن و ناامیدی، ممکن است انسان به ناخواسته دچار مشکلاتی شود، اما بی‌گناهی هم در این مسیر می‌تواند آسیب ببیند و باید از مشکلات دوری کند.

برداشت: زخمی که در دل دارد، به شاه نشان می‌دهد و می‌گوید که ظلم‌های آشکار چقدر بی‌فایده است، چرا که حقایق پنهان را نمی‌توان نادیده گرفت.

برداشت: بهترین کار تو این است که به پیش بروی و ببینی چه پیش خواهد آمد، چه خوب و چه بد.

برداشت: پیرمرد تا زمانی که با شخص بی‌هدف و بی‌احترام مواجه نشود، به او توجهی نمی‌کند و در نهایت اگر او به دقت و ادب رفتار نکند، ممکن است از او فاصله بگیرد.

برداشت: اگر گرگ بفهمد که چه کسی دوست است، بهتر است، زیرا او نفس بد را تشخیص می‌دهد.

برداشت: اگرچه گرگ بسیار زوزه می‌کشد، اما او فرهنگ و تدبیر و نیرنگی ندارد.

برداشت: اگر نه این باشد، پس چگونه ممکن است کسی به دام فریب بیفتد در حالی که نوع انسان به طور کلی کامل است؟

برداشت: قج با گاو و شتر صحبت می‌کند و از دوستانش می‌گوید که وقتی چنین حادثه‌ای برای ما پیش آمد، چه باید کرد.

برداشت: هر کس که در زندگی خود به فعالیت و تلاش بپردازد، به مرور زمان تجربیات و شناخت بیشتری کسب می‌کند. بنابراین، هرچه بیشتر به سمت اهداف و آرزوهای خود حرکت کنید، اساساً بر غنای زندگی‌تان افزوده خواهد شد و توانایی‌های شما بیشتر خواهد شد.

برداشت: او گفت که در آن زمان‌های گذشته، ارتباط من با قربان اسماعیل بسیار نزدیک و صمیمی بود.

برداشت: گاو می‌گوید که من سال‌ها زندگی کرده‌ام و در گذشته شاهد بوده‌ام که چگونه آدمی به جفت‌گیری با گاوی پرداخته است.

برداشت: این بیت به بیان تشابه میان گاو و انسان اشاره دارد و می‌گوید که گاو همانند انسان در کار زراعت و کشاورزی بر روی زمین فعالیت می‌کند. در واقع، هر دو موجودات مهمی هستند که در توسعه و پیشرفت زندگی انسانی نقش دارند.

برداشت: وقتی او صدای گاو و صدای ناقه را شنید، شگفت‌زده شد و سرش را پایین آورد و آن را برداشت.

برداشت: در فضا، بند بلند و سنگین شتر بختی به راحتی و بدون حاشیه‌سازی و دردسر برداشته شد.

برداشت: من نیازی به تاریخ ندارم، چون وجود من به قدری ارزشمند و برجسته است که خودم برای خودم کافی هستم.

برداشت: هر کسی می‌داند که من از شما خردتر نیستم، ای جان پدر.

برداشت: هرکس که از دوستان و نزدیکان ما باشد، می‌داند که مقام و جایگاه من بالاتر از شماست.

برداشت: همه می‌دانند که این آسمان بزرگ بسیار بیشتر از این زمین خاکی است.

برداشت: کجا است آن کسی که آسمان را وسعت بخشید و زمین را با آرامش و امنیت قرار داد؟