بخش ۷۰ - حکایت مرید شیخ حسن خرقانی قدس الله سره

برداشت: یک درویش از شهر طالقان به سوی شهرت بوالحسین خارقان رفت.

برداشت: کوه‌ها را بریدند و دره‌های عمیق را فراهم کردند تا شیخ را با خلوص نیت و نیاز مشاهده کنند.

برداشت: آنچه را که در مسیر دیدم از درد و ظلم، هرچند که به نظر می‌آید کوتاه باشد، آن را نادیده می‌گیرم.

برداشت: چون آن جوان به مقصد رسید، شروع به جستجوی خانهٔ آن پادشاه کرد.

برداشت: زمانی که با احترام و آداب از در خانه‌اش مانع ورود شدم، او با سرش از در خارج شد.

برداشت: بگو چه هدفی داری ای بزرگوار، او گفت: من برای زیارت آمده‌ام.

برداشت: زن با خنده‌ای که زد، به وضوح نشان داد که در این سفر و این همه تنش، چه حالم به هم می‌خورد.

برداشت: تو خودت کار و جایگاه خاصی نداری که بخواهی بیهوده در این مسیر تلاش کنی.

برداشت: آیا برای گشت و گذار دلت تنگ شده یا اینکه از زندگی در وطن خسته شده‌ای؟

برداشت: شاید شیطان دو شاخه را بر تو گذاشته و تو را در مسافرت دچار وسواس کرده است.

برداشت: گفتن ناامیدی و ناسزا و سر و صدای من را نمی‌توانم دوباره تکرار کنم.

برداشت: از مزاح و تمسخر بی‌حد و حساب، آن پیرو از غم به شدت دچار افت و کاهشی عمیق شد.