بخش ۵۹ - مثل

برداشت: یک نفر به سوی دکان می‌رفت و در مسیر متوجه شد که راه بسته شده و آنجا گروهی از زنان حضور دارند.

برداشت: پای او به خاطر شتاب و عجله می‌سوزد و مسیرش به خاطر ورود زنان مسدود شده است، مانند ماهی که در آسمان می‌درخشد.

برداشت: به یک زن نگاه کرد و گفت: ای عزیز، چه تعداد زیادی از شما دختران وجود دارید.

برداشت: آن زن به او نگاه کرد و گفت: ای مورد اعتماد، هیچ‌گاه بسیاری از ما را انکار نکن.

برداشت: اگر بخواهیم به زبان ساده بگوییم، این جمله به این معناست که با وجود محدودیت‌ها و دشواری‌های بسیاری که وجود دارد، شما در میان این شرایط احساس راحتی و آزادی می‌کنید.

برداشت: به خاطر کمبود زنان، افراد به رابطه‌های همجنس‌گرا کشیده می‌شوند و این موضوع باعث رسوایی در جامعه می‌شود.

برداشت: به حوادث و اتفاقات ناگوار این روزگار نگاه نکن، زیرا این مسایل از سرنوشت و تقدیر برمی‌خیزند و بر زندگی انسان‌ها تأثیر می‌گذارند.

برداشت: نگاه نکن که در روز قیامت چه حال و روزی خواهد بود و اینکه روزی و معیشت تو چگونه است. به این قحطی و ترس و لرز توجه نکن.

برداشت: این جمله بیانگر این است که با وجود تلخی‌ها و بی‌اعتنایی‌های او، هنوز انسان زنده‌ای وجود دارد. در واقع، اشاره به این دارد که تحت تاثیر این تلخی‌ها، جوهر وجودی او از بین نرفته است.

برداشت: رحمت را نتیجه‌ی تلخی آزمون بدان و بدی‌های مرو و بلخ را نیز به حساب بیاور.

برداشت: یکی از ابراهیم‌ها از خطر و نابودی فرار کرد و نجات یافت، اما ابراهیم دیگر از مقام و شرافت خود فاصله گرفت و خود را از آن دور کرد.

برداشت: این عجیب است که آن چیز نمی‌سوزد و این چیز می‌سوزد؛ گویی در مسیر تلاش و جستجو، برخلاف انتظارها پیش می‌رود.