بخش ۵۸ - بیان آنک بی‌کاران و افسانه‌جویان مثل آن ترک‌اند و عالم غرار غدار هم‌چو آن درزی و شهوات و زبان مضاحک گفتن این دنیاست و عمر هم‌چون آن اطلس پیش این درزی جهت قبای بقا و لباس تقوی ساختن

برداشت: عمر تو مانند پارچه‌ای است که هر ماه آن را تکه‌تکه می‌کند و خیاطی مغرور به سراغ آن می‌آید.

برداشت: تو آرزو می‌کنی که ستاره‌ای همیشه نحیف و لاغر باشی، در حالی که خوشبختی و سعادت باید همیشگی باشد.

برداشت: تو از تربیت‌های او بسیار تحت فشار و سختی هستی و از دسیسه‌ها، کینه‌ها و آسیب‌های او نیز رنج می‌بری.

برداشت: تو از سکوت و رفتار من ناراحت می‌شوی و به خاطر بدی‌ها و کینه‌توزی‌های من رنج می‌کشی.

برداشت: چرا زهرهٔ شوق و شادی در رقص نیست، در حالی که بر فراز آسمان، ماه با درخشش خود در حال رقص و شادی است؟

برداشت: این بیت بیان می‌کند که اگر من بخواهم به میزان لاغر را افزایش دهم، در واقع همه چیز را زیر نظر گرفته و به ضرر کلی به نظر خواهم رسید. به عبارت دیگر، انتخاب‌ها و تغییرات من می‌تواند تاثیری منفی بر کل وضعیت داشته باشد.

برداشت: تو نباید مانند کسانی باشی که دل‌هایشان به عشق وابسته است و فقط به ظاهر این عشق‌ها نگاه می‌کنند؛ ای مهمانان عشق.