بخش ۴۹ - جواب دادن قاضی صوفی را

برداشت: قاضی گفت: ما باید راضی باشیم به هر آنچه که تقدیر برایمان رقم زده، چه در خوشی و چه در ناخوشی.

برداشت: دل من در عمق وجودم شاد است، هرچند که ظاهرم ناراحت به نظر می‌رسد، زیرا به حقیقت نزدیک‌تر می‌شوم.

برداشت: دل من مانند باغی است پر از سرزندگی و نشاط، و چشمانم چون ابری است که بر سر آن باغ می‌بارد. در این حالت، باغ خوشبخت و شاداب به نظر می‌رسد.

برداشت: در سالی که خشک‌سالی و کمبود آب حاکم است، باغ‌ها همچنان با زیبایی خاصی زنده‌اند و حتی در شرایطی که در حال مرگ به نظر می‌رسند، زندگی و نشاط را به نمایش می‌گذارند.

برداشت: از دستور حق بسیار بگریید، چون سر بریان چه موقعی شاداب مانده‌اید.

برداشت: اگر تو مانند شمع نورانی باشی و در خانه روشنایی پخش کنی، اگر وجودت بجوشد و ناگهان خاموش شوی، به مانند شمعی خواهی بود که نورش خاموش می‌شود.

برداشت: آن روی ترش و عبوس مادر یا پدر حافظ، باعث شد که فرزندش از هر آسیب و ضرری محفوظ بماند.

برداشت: ای کسی که در خنده‌ات شوری و شادی مخصوصی داری، نگاه کن به اشک و گریهٔ دل کسی که به اندازهٔ آن قند شیرین است.

برداشت: وقتی یاد جهنم انسان را به گریه می‌اندازد، پس جهنم برای او از بهشت نیز دلپذیرتر می‌شود.

برداشت: خنده‌ها در دل گریه‌ها پیدا می‌شوند، مانند اینکه در ویرانه‌ها گنجی پنهان باشد. ای سلیم، به این نکته توجه کن.

برداشت: شادی و لذت در میان درد و غم‌ها وجود دارد، زیرا آنان که در جستجوی زندگی جاویدان هستند، در تاریکی و مشکلات گم شده‌اند.

برداشت: نعل اسب را در مسیر بینداز تا چشمانت را در برابر خطر نگه‌داری کنی.

برداشت: چشم‌هایت را باز کن و به محبوب توجه کن؛ با نگاه خود، چشم‌های محبوب را ببین.

برداشت: کارهاى آنها را با یکدیگر مشورت کن و در حضور محبوب خود باش، اما از ناز و ظرافت او غافل نشو.

برداشت: دوست و یار، مانند پشتیبان و حمایت‌کننده، در مسیر زندگی همیشه در کنار ماست. اگر با دقت بنگریم، متوجه می‌شویم که یار واقعی همان راهی است که در پیش داریم.

برداشت: وقتی به جمع دوستان می‌پیوندی، بهتر است ساکت باشی و در آن جمع خود را برجسته نکن.

برداشت: در نماز جمعه توجه کن که همه افراد باهوش دور هم جمع شده‌اند، همگی با یک فکر و بی‌صدا هستند.

برداشت: لباس‌هایت را به سمت سکوت ببر و خود را آنطور که هستی نشان نده.

برداشت: پیامبر گفت که در میان مشکلات و سختی‌ها باید به یاران خود راهنمایی کنی و آن‌ها را هدایت نمایی.

برداشت: چشم خود را به ستاره‌ها بدوز و در پی راهی نرو، زیرا سخن‌های نگران‌کننده‌ی نامطلوبی در نظر تو وجود دارد، پس چیزی نگو.

برداشت: اگر راست بگویی، ای فلانی، حرف‌های نادرست و تاریک به زودی در دوران تو محو خواهد شد و روح تو به روشنایی خواهد رسید.

برداشت: ای کسی که دلت سخت درگیر احساسات عمیق است، این کلام را نخواندی؛ بگذار کلام خود را با شوق و ذوقی بی‌پایان بیان کنم.

برداشت: هشدار، در آن جایی که سخن از رشد و پویایی به میان می‌آید، خود را گرفتار کلام بی‌فایده نکن، زیرا چنین سخنانی می‌تواند کلمات دیگر را از معنا تهی کند.

برداشت: وقتی که دهان را باز کنی تا چیزی بگویی، از درونت چیزی پاک و روشن بیرون می‌آید، اما اگر در ضبط و نگهداری خود دقت نکنی، آنچه که بیان می‌کنی ممکن است باعث تیره‌روانی و آشفتگی شود.

برداشت: آن معصوم، پیامبر خداست که به حقیقت و وحی الهی نزدیک است، زیرا او از هر گونه آلودگی و ناپاکی دور است و این سبب می‌شود که راه‌های حق برای او باز باشد.

برداشت: چرا که پیامبر بر اساس خواسته‌های نفسانی سخن نمی‌گوید، زیرا خواسته‌های نفسانی از معصوم خدا به وجود نمی‌آید.

برداشت: خودت را به گونه‌ای بساز که منطقی و معقول باشی، تا مانند من به هدف‌های بی‌دلیل و بی‌محتوا تبدیل نشوی.