بخش ۲۶ - داستان آن شخص کی بر در سرایی نیم‌شب سحوری می‌زد همسایه او را گفت کی آخر نیم‌شبست سحر نیست و دیگر آنک درین سرا کسی نیست بهر کی می‌زنی و جواب گفتن مطرب او را

برداشت: یکی در وقت سحری بر درگاهی می‌کوبید و آن درگاه متعلق به کسی بزرگ و ارجمند بود.

برداشت: نیمه شب سحری را به خیال و دلخواه خود به صدا درآورد و به جدیت به او گفت که تو چه می‌کنی ای کسی که به کمک نیاز داری.

برداشت: در آغاز وقت سحر، وقت مناسب برای خوردن سحری نیست، چرا که این زمان، زمان ایجاد شور و تلاطم است.

برداشت: در اینجا به شما می‌گوید که به خود آیید و درک کنید که در دل این خانه، هیچ‌کس جز خودتان وجود ندارد. به عبارت دیگر، به جای نگاه کردن به بیرون و استفاده از دیگران، تمرکز کنید بر روی درون خود و احساسات و نیازهای خود.

برداشت: در این مکان هیچ‌کس جز موجودات عجیب و غریب وجود ندارد، پس چرا در مورد روزگار خود سخنان بیهوده می‌گویی؟

برداشت: برای شنیدن صدای دف که به گوش می‌رسد، باید گوش شنوا وجود داشته باشد. اما به واقعیت این است که باید ذهن و درکی وجود داشته باشد که متوجه آن صدا شود. پس، آیا این درک وجود دارد؟

برداشت: بگو چه گفته‌ای، تا از خدمتگزار بشنوی پاسخ را و در حیرت و نگرانی نمانی.

برداشت: هرچند که در این لحظه شب است و تو کنار من هستی، صبحی شاداب و دل‌انگیز به من نزدیک می‌شود.

برداشت: هر شکستی که تجربه کردم، در واقع به پیروزی تبدیل شد و همه شب‌ها که در تاریکی و ناامیدی بودم، به عنوان روزی روشن و امیدوارکننده در ذهنم شکل گرفت.

برداشت: در برابر تو، آب رود نیل مانند خون است، اما برای من، خون به معنای واقعی کلمه همانند آب است ای بزرگوار.

برداشت: در مورد تو، مانند آهن است و در برابرش سنگ نرم و قابل تغییر است. مانند داود نبی که بر آن موم تسلط داشت و می‌توانست به آن شکل دهد.

برداشت: در حضور تو، کوه‌ها سنگین و بی‌حرکتند، اما در برابر داوود، او موسیقی‌دانی است که زنده و پربار است.

برداشت: در حضور تو، آن سنگ‌ریزه خاموش و بی‌حرف است، اما در برابر احمد، او سخن‌وری توانا و شیوایی است.

برداشت: در نزد تو، مکان عبادت مرده‌ای قرار دارد، در حالی که در پیش احمد، عاشقی وجود دارد که دل را به سوی خود کشیده است.

برداشت: تمام اجزای جهان در نظر مردم عادی بی‌فایده و مرده به نظر می‌رسند، اما در چشم خداوند، این اجزا هوشمند و تحت کنترل هستند.

برداشت: آنچه تو گفتی که در این خانه و این مکان هیچ‌کس نیست، پس چرا این طبل را می‌زنی؟

برداشت: افراد برای دستیابی به حقیقت و کمک به مردم، هزینه‌هایی را صرف می‌کنند و پایه‌گذاری کارهای نیک و ساختن مساجد را در نظر می‌گیرند.

برداشت: مال و جان برای سفر به حج دور به آسودگی و شوق و ذوق بسیار فدای عشق می‌شوند، همان‌طور که عاشق‌ها به خاطر معشوق خود فدای همه چیز می‌کنند.

برداشت: می‌گویند که این خانه خالی است، اما در واقع، صاحب‌خانه روح معصوم و ناب است.

برداشت: کسی که با دل و دیده‌اش به سرای دوست می‌نگرد، نور الهی را در آنجا می‌بیند و وجودش پر از روشنی است.

برداشت: خانه‌ای پر از جمعیت و شلوغی، اما برای کسانی که آینده‌نگر هستند، در واقع خالی و بی‌محتواست.

برداشت: هر کس را که می‌خواهی، در کعبه جستجو کن تا در زمان او، تو نیز به سوی او بروی.

برداشت: صورت زیبا و با شکوهی داشت، اما از خانه خدا خالی بود.

برداشت: او همیشه در دسترس است و از هرگونه ناپاکی و نیازمندی دیگران پاک و منزه است.

برداشت: می‌گویند چرا ما به این دعوت‌ها و پاسخ‌ها، بدون شنیدن ندایی، پاسخ می‌دهیم. بالأخره دلیل این کار چیست؟

برداشت: توفیق الهی همیشه در دسترس است و هر لحظه صدایی از خداوند به گوش می‌رسد.

برداشت: من می‌دانم که این قصر و خانه به شادی و زندگی رنگین شده‌اند، اما خاک آن‌ها ارزشمندی مانند کیمیا دارد.

برداشت: من همیشه مس خود را با دقت و مهارت بر روی زمین می‌زنم تا سال‌ها درنهایت به کیمیا و طلا تبدیل شود.

برداشت: این بیت به معنای این است که از این نوع ضربه و تلمیح، باید جوششی به وجود آید که باعث نورافشانی و بخشش بزرگی در دریاها گردد.

برداشت: مردم در صف نبرد و جنگ هستند و جان خود را در راه خدا فدای او می‌کنند.

برداشت: یکی در سختی و مشکلاتی مانند ایوب است و دیگری در صبر و استقامت مانند یعقوب.

برداشت: صد هزاران انسان در عذاب و نیاز به خاطر حقیقت و در جستجوی آن از طمع و خواسته‌های خود تلاش می‌کنند.

برداشت: من به خاطر خداوند مهربان به در خانه‌اش می‌زنم و امید دارم که در سحرگاه به من لطف کند.

برداشت: آیا می‌خواهی کسی را پیدا کنی که از او طلا بگیری، اما حق و حقوق را زیر پا بگذاری؟ ای دل، چنین چیزی ممکن نیست.

برداشت: با استفاده از مال تو، امکانات دیگری را به دست می‌آورد و در عوض، نوری از روح و ذهنی پاک به تو منتقل می‌کند.

برداشت: این یخ می‌گیرد و جسم فانی را می‌سوزاند و ملکی را فراتر از تصور ما ایجاد می‌کند.

برداشت: چند قطره اشک جمع می‌شود و از آن، نهر گوارایی به نام کوثر به وجود می‌آید که شیرینی‌اش باعث حسادت دیگران می‌شود.

برداشت: چشم‌های غمگین و دل پر از حسرت، هر تنهایی و اندوهی که وجود دارد به دل انسان می‌چسبد و برای هر اندوه، مزیت یا خواسته‌ای نیز به همراه می‌آورد.

برداشت: باد با آهی که مانند ابر، اشک چشم را به حرکت درآورد، خلیلی را به یاد آورد و نام او را با آن صدا کرد.

برداشت: در این بازار پررونق و بی‌همتای فروش کالاهای قدیمی، به سرعت اقدام کن و دارایی‌های واقعی را به دست بیاور.

برداشت: اگر تو به شک و تردید دچار شوی، حقایق و درس‌های انبیا برای تو سند و مدرک خواهد بود.

برداشت: به دلیل خوش شانسی آن پادشاه، دیگر کسی نتوانسته است بار و بنه‌اش را جابه‌جا کند.