بخش ۲۱ - حکایت آن مطرب کی در بزم امیر ترک این غزل آغاز کرد گلی یا سوسنی یا سرو یا ماهی نمی‌دانم ازین آشفتهٔ بی‌دل چه می‌خواهی نمی‌دانم و بانگ بر زدن ترک کی آن بگو کی می‌دانی و جواب مطرب امیر را

برداشت: خواننده موسیقی، نوازش را آغاز کرد و در حضور جوانی نوشین، پرده‌پوشی از نغمه‌های اسرار آمیز را گشود.

برداشت: من نمی‌دانم که تو مثل ماهی زیبا هستی یا همچون بت بی‌جان. نمی‌دانم منظورت از من چیست یا چه خواسته‌ای داری.

برداشت: نمی‌دانم باید چگونه به تو خدمت کنم؛ آیا با نثار جانم یا با سخنانی زیبا.

برداشت: عجب است که من نمی‌دانم تو کجا هستی و من کجا. به نظر می‌رسد که بین ما فاصله‌ای وجود ندارد و انگار همیشه همراه یکدیگر هستیم.

برداشت: نمی‌دانم چطور مرا به قتل می‌رسانی؛ گاهی در آغوشم و گاهی با آبرو و جانم.

برداشت: او نیز لب به سخن گشود، ولی من نمی‌دانم. احساس می‌کنم که او در دل دارد چیزی را نمی‌گوید یا به گونه‌ای دیگر آواز می‌خواند.

برداشت: وقتی حالتی پیش می‌آید که از حد و مرز خود خارج شوم، متوجه نمی‌شوم که چه شگفت‌انگیز است. دل ما از این شور و حرارت دچار نگرانی می‌شود.

برداشت: آن شخص ترک پری چهره برخواست و با ناز و جذبه خود، به سوی نوازنده رفت.

برداشت: یک سرهنگ در دست خود گرزی را گرفت و گفت: این لحظه وقت کشتن نوازنده نیست.

برداشت: می‌گوید این تکرار بی‌پایان و خسته‌کننده، روح و ذوق مرا به شدت آزرده کرده است، باید آن را از سر خود دور کنم.

برداشت: اگر نمی‌دانی چه باید بخوری، نخور؛ اما اگر می‌دانی، پس به هدف بزن.

برداشت: بگو ای کسی که در پریشانی، من چیزی را می‌دانم که تو نمی‌دانی و از حقایق نمی‌توانی فرار کنی.

برداشت: اگر بپرسم از کجا هستی، تو خواهی گفت نه از بلخ و نه از هری.

برداشت: نه از بغداد و نه از موصل، نه از طراز (شهر معتبری) در کوششی به نی نیست و راه دراز است.

برداشت: بفرما، خودت بگو من از کدام جا هستم. به هر حال، اینجا جای مشخص کردن و تحلیل آن موضوع وجود دارد.

برداشت: یا از تو می‌پرسیدم که چه چیز نوشیدی، تو جواب دادی نه شراب خورده‌ام و نه کباب.

برداشت: نه غذاهای لذیذ و نه خوراک‌های مختلف، فقط بگو که چه چیزی را به تنهایی خوردی.

برداشت: این گفتگوی طولانی به چه دلیلی است؟ زیرا مقصود من پنهان است.

برداشت: من پیش از اینکه تو را نفی کنم، اثبات تو را نفی کرده‌ام تا از وجود هیچگونه اثباتی پاک و خالی شوی.

برداشت: وقتی در نوا این ساز را بنوازم، وقتی که بمیرم، مرگ رازهایی را که در زندگی داشتم فاش می‌کند.