بخش ۱۷۵ - تشنیع زدن امرا بر ایاز کی چرا شکستش و جواب دادن ایاز ایشان را

برداشت: ایاز، ای بزرگ مردان نامدار، به شما می‌گویم که دستور شاه بهتر از هر قیمت و جواهر ارزش دارد.

برداشت: فرمان سلطان برای شما بهتر است یا این گوهر نیکو برای خدا؟

برداشت: این شعر به نوعی به زیبایی و ارزش گوهر یا سنگ قیمتی اشاره دارد که می‌تواند به تشبیه به شاه یا شخص مهمی در نظر گرفته شود. در حقیقت، زیبایی و اهمیت این گوهر تنها به خاطر خود آن نیست، بلکه به دلیل نگاهی است که به آن می‌شود. به عبارت دیگر، این بیت بیان می‌کند که ارزش و توجه به چیزی، به نگرش و دیدگاه ما نسبت به آن بستگی دارد. درواقع، این بیت به اهمیت نگاه و جایگاه رابطه ما با زیبایی‌ها و ارزش‌ها اشاره دارد.

برداشت: من از دیدن جمال شاه باز می‌گردم، و چشمانم مانند کسی که به آتش روی می‌آورد، به سنگ می‌نگرد.

برداشت: کسی که جان بی‌گهر دارد و سنگ‌های رنگین را انتخاب می‌کند، نمی‌تواند مرا به عنوان پادشاهم بپذیرد.

برداشت: به پشت آن معشوقه‌ی زیبا نگاه کن و عقل را در آمیختن رنگ‌ها به کار بند.

برداشت: به درون آ که در ظرف، بر سنگ بزن و آتش را در بو و رنگ بیفکن.

برداشت: اگر در مسیر دین قرار نداری، از دغل‌کاران و فریب‌کاران چیزی نخواهی داشت، پس مانند زنان به زیبایی و ظاهر اهمیت نده.

برداشت: شاهزادگان و بزرگان به خاطر فراموشی که برایشان پیش آمده است، سر خود را پایین انداختند و از آن حالت عذرخواهی کردند.

برداشت: از دل هر یک، دو صد آه برمی‌خاست و تو مانند دودی به آسمان می‌رفتی.

برداشت: شاه به جلاد قدیمی اشاره کرد که این افراد ناپاک را از نزد من دور کن.

برداشت: این افراد نالایق چه خصوصیتی دارند که باید در جایگاه من قرار بگیرند، در حالی که برای رسیدن به خواسته‌های خود به سنگ و سختی‌ها ضربه می‌زنند و به راحتی از کنار مشکلات نمی‌گذرند.

برداشت: ما در مقابل این افراد فاسد، کارهایمان به خاطر زرق و برق و ظاهربازی بی‌ارزش و پست شده است و دیگر خرید و فروشی ندارد.