بخش ۱۷۲ - بیان آنک نَحْنُ قَسَمْنا کی یکی را شهوت و قوت خران دهد و یکی را کیاست و قوت انبیا و فرشتگان بخشد سر ز هوا تافتن از سروریست ترک هوا قوت پیغامبریست تخمهایی کی شهوتی نبود بر آن جز قیامتی نبود

برداشت: اگر او به سستی و تنبلی خرها دچار بود، باید می‌دانست که مردان پیامبر نمی‌توانند او را یاری کنند.

برداشت: ترک خشم، شهوت و حرص نشان از بزرگی و مردانگی است و این ویژگی‌ها خود گواهی بر مقام پیامبری هستند.

برداشت: بدان که نباید مانند نری خر عمل کنی، زیرا در درون او نیز صدای حق وجود دارد که او را به سمت خوبی‌ها هدایت می‌کند.

برداشت: بهتر است که به جای زندگی بدون معنا، مرده‌ای باشم که از طرف دیگران مورد توجه و احترام قرار می‌گیرد. این از زندگی در تنهایی و دوری به مراتب ارزشمندتر است.

برداشت: مردی با فهم و درک بالا، با روحی خوب و شایسته به بهشت خواهد رفت، در حالی که ظاهری که شاید ناپسند باشد، او را به دوزخ نخواهد کشاند.

برداشت: بهشت با سختی‌ها و دشواری‌ها احاطه شده و آتش جهنم از تمایلات و خواهش‌های نفسانی به وجود می‌آید.

برداشت: ای ایاز، تو مانند شیر نر هستی که دیو را می‌کشد. در زندگی خود کمتر از مردان واقعی باش و همواره در تلاش برای افزایش شجاعت و مردانگی‌ات باش.

برداشت: آنچه که درک آن برای مردان بزرگ سخت و دشوار است، در برابر تو چیزی جز بازی کودکانه است.

برداشت: ای آن کسی که برای خواسته‌ام جان می‌دهی، به خاطر وفا و صداقتی که داری.

برداشت: قصه‌ی لذت و طعم آن را در حال حاضر در بیان معنای معنوی‌اش بشنو.