بخش ۱۷۱ - عزم کردن شاه چون واقف شد بر آن خیانت کی بپوشاند و عفو کند و او را به او دهد و دانست کی آن فتنه جزای او بود و قصد او بود و ظلم او بر صاحب موصل کی و من اساء فعلیها و ان ربک لبالمرصاد و ترسیدن کی اگر انتقام کشد آن انتقام هم بر سر او آید چنانک این ظلم و طمع بر سرش آمد

برداشت: پادشاه در خلوت خود به یاد اشتباهات و خطاهایش آمد و از آن‌ها پوزش خواست.

برداشت: او به خود گفت که آنچه با دیگران کرده است، حالا عواقبش بر جان خودش فرود آمده است.

برداشت: من به خیال اینکه دیگران را به نوعی گول بزنم و خودم را برتر نشان دهم، به دام افتادم و دچار مشکل شدم.

برداشت: من در خانهٔ یک نفر دیگر رفتم و او هم در خانهٔ من وارد شد، بنابراین طبیعی است که این اتفاق افتاده است.

برداشت: هر کسی که با افرادی که رفتارهای ناپسند دارند ارتباط برقرار کند، باید بداند که خود او نیز در میان این افراد قرار دارد و تحت تأثیر آنها خواهد بود.

برداشت: چون جزای کارهای نیک و بد مشابه خود آنهاست، پس عاقبت کار خوب و بد نیز مانند یکدیگر خواهد بود.

برداشت: وقتی باعث شدی که کسی به سمت تو بیفتد و به تو وابسته شود، پس تو واقعاً بی‌شرم و بی‌غیرتی.

برداشت: من از شه موصل یک کنیز را غصب کردم و او هم به سرعت از من چیزی را غصب کرد.

برداشت: او باعث شده که من بد و بی‌صدا شوم و خیانت‌های من را به خود برگردانده است.

برداشت: وقتی برای کینه‌توزی و انتقام‌گیری نیست، من کار ناپخته‌ای انجام دادم که به دست خودم انجام شد.

برداشت: اگر به خاطر کینه‌ای که از آن بزرگوار و حرمش دارم، اقدامی کنم، عواقب بدی بر سرم نازل خواهد شد.

برداشت: همانطور که این یک تجربه را در جزا (پاداش) آزموده‌ام، دوباره او را نمی‌سنجیم.

برداشت: دردی که از دوست و معشوق خود دارم، باعث شده که نتوانم به کسی دیگر اعتنا کنم و خسته شوم.

برداشت: اگر به ما ظلم کردید و ما نیز به شما پاسخ دهیم، باید به یاد داشته باشید که عواقب کارهایتان را خواهید دید.

برداشت: در اینجا افزون‌طلبی و زیاده‌خواهی فایده‌ای ندارد و تنها صبر و مهربانی می‌تواند مفید و ارزشمند باشد.

برداشت: پروردگارا، ما به خود ظلم کرده‌ایم و از نعمت‌های تو دور شده‌ایم، پس ای مظهر رحمت، بر ما رحم کن.

برداشت: من تو را بخشیدم، تو هم مرا ببخش، از گناه جدیدم و اشتباهات قدیمی‌ام.

برداشت: او گفت: اکنون ای دختر، این سخن را بیشتر نگو، چون من از تو شنیده‌ام.

برداشت: من به همراه امیر تو ارتباطی برقرار خواهم کرد، پس از این صحبت نکن که چه داستانی در این میان وجود دارد.

برداشت: تا زمانی که او بخاطر من شرمنده نشود، من هیچ‌گاه به خاطر یک بدی که او کرده، فراموش نمی‌کنم که او چندین کار خوب برای من انجام داده است.

برداشت: من بارها او را آزمایش کرده‌ام و بهتر از تو به او اعتماد کرده‌ام.

برداشت: من در امانت به او دست یافتم و متوجه شدم که تمام این مسائل نتیجهٔ کارها و اعمال خودم بوده است.

برداشت: پس آن امیر، در تنهایی خود به فکر فرو رفت و از خشم و قهر درونش آگاه شد.

برداشت: او به خاطر آن کنیز زیبا بهانه‌ای دلپذیر درست کرد که به خاطرش آرامش را از دست دادم.

برداشت: به خاطر غیرت و حسادت، دختر کنیز مادر، ده خواهر دارد.

برداشت: مادر برای فرزند خود حقوق و وظایفی دارد و او لیاقت این همه ظلم و سختی را ندارد.

برداشت: حسادت و غیرت، انسان را به شدت عذاب می‌دهد و درد و رنجی که از وجود این دختر به دل می‌آورد، بسیار تلخ و طاقت‌فرساست.

برداشت: اگر بخواهم به کسی خدمتی کنم، تو در اولویت هستی، ای عزیز.

برداشت: تو برای او جانفشانی کردی، و این خوشایند نیست که کسی جز تو به او هدیه دهد.

برداشت: او در پیوندی با امیر، خشم و طمع را تحت کنترل درآورد و بر آنها غالب شد.