بخش ۱۶۷ - حجت منکران آخرت و بیان ضعف آن حجت زیرا حجت ایشان به دین باز می‌گردد کی غیر این نمی‌بینیم

برداشت: حجت او این است که هر لحظه ممکن است چیزی جدیدی ببینم، حتی اگر قبلاً چیزی بدی مشاهده کرده باشم.

برداشت: اگر کودک حال و احوال عقل و درک بزرگ‌ترها را نبیند، هرگز نمی‌تواند از عقل و درک آن‌ها چیزی یاد بگیرد یا آن را نقل کند.

برداشت: اگر فردی عاقل احوال عشق را درک نکند، عشق او را از درک ماه نیکو جلوه‌اش بی‌نصیب می‌کند.

برداشت: زیبایی یوسف هرگز از چشم برادرانش دور نشد، همان‌طور که دل یعقوب هرگز از یاد او نرفت.

برداشت: چشم موسی به عصا نگریست و آن را چوبی معمولی دید، اما در واقع چشم غیبی او افعی و دگرگونی‌های خطرناک را مشاهده کرد.

برداشت: چشم ظاهری با چشم ظاهری در نبرد بود و سرانجام، چشم ظاهری توانست برتری یافته و دلیل آورد.

برداشت: موسی با چشمان خود دستش را دید، اما در برابر دید غیبی نوری نمایان شد.

برداشت: این گفت‌وگو پایانی ندارد و در کمال، هر کسی که از آن محروم باشد، مانند یک خیال است.

برداشت: وقتی که حقیقت در مقابل او قرار دارد، مثل دروازه‌ای برای گشایش و رهایی است. پس بهتر است که اسرار دوست را در حضور او کمتر بیان کنی.

برداشت: در نزد ما، هر لحظه آزادی و اوج خوشبختی در خیال نقش می‌بندد و این خیال، جان و روح ما را به زیبایی می‌آراید.

برداشت: هر کسی که در زندگی‌اش تغییر و ازادی و آرامش را دنبال کند، در واقع به دنبال دین و اصول معنوی است، زیرا دین واقعی برای اوست و او را در این مسیر یاری می‌کند.

برداشت: با فردی احمق و نادان به بحث نپرداز و صحبت‌های خود را کم کن، زیرا او درک مناسبی ندارد. همچنین از بحث با شخصی قدیمی و بی‌فایده نیز اجتناب کن.