بخش ۱۵۶ - حکایت آن مهمان کی زن خداوند خانه گفت کی باران فرو گرفت و مهمان در گردن ما ماند

برداشت: ناگهان یکی از اوضاع، فردی را دچار حالت عجیبی کرد، به‌گونه‌ای که او را به گردن خود مثل طوقی آویخت.

برداشت: او را به مهمانی دعوت کردند و در آن شب در کوی آن‌ها جشن و سرور برپا بود.

برداشت: مرد به زن گفت که به آرامی صحبت کند و امشب دو جامه بپوشد تا به خواب برود.

برداشت: پرده‌امان را به سمت در باز کنید تا مهمانان به راحتی وارد شوند و در این سمت هم فضا را برای آن‌ها آماده کنید.

برداشت: زن گفت: من خدمتگزار تو هستم و با این کار خود را شاد می‌کنم. گوش و اطاعت من مانند دو چشمان روشنی است که همیشه در خدمت تو خواهند بود.

برداشت: هر دو نفر در کنار هم علف‌ها را پخش کردند و زن به سمت جایی رفت که عمل ختنه را انجام دهد، آنجا محل زندگی او بود.

برداشت: مهمان و همسرش در کنار هم به صرف خوراکی‌های خوشمزه و لذیذ مشغول شدند، چه شیرین و چه تلخ.

برداشت: در سمر، هر دو درباره سرگذشت خوب و بد خود صحبت کردند تا نیمه‌شب.

برداشت: پس از آن، مهمان از خواب و گفتگو بیدار شد و در آن تختی که در آن سوی در بود، نشسته بود.

برداشت: شوهر از شرم چیزی به او نگفت، چون می‌دانست که تو در این سمت ناامید و در حال استراحت هستی.

برداشت: برای خواب تو، ای عزیزم، بالشت را در آن طرف دیگر گذاشته‌ام.

برداشت: آن توافقی که با همسر او انجام شده بود تغییر شکل داد و در آن سوی داستان، مهمان در خواب فرو رفته است.

برداشت: آن شب باران شدیدی بارید که به دلیل ضخامت ابرها همه را شگفت‌زده کرد.

برداشت: زنی آمد و فکر کرد که شوهرش در طرفی خوابیده است، در حالی که آن طرف، عموی او خوابیده بود.

برداشت: عروس در آن لحاف بدون لباس رفت و مهمان با بی‌تابی چندین بوسه زد.

برداشت: گفت: می‌ترسیدم، اما حالا خودم را در برابر تو می‌بینم، همانطور که انتظار داشتم، همانطور که پیش‌بینی کرده بودم، این زمان فرا رسیده است.

برداشت: مرد مهمان برای تو مانند گل و باران ارزش و زیبایی دارد و مانند صابون سلطانی دائمی و باارزش خواهد ماند.

برداشت: در این باران و گل، آیا او بر سر و جان تو تأثیر نمی‌گذارد؟ او باعث می‌شود تا تو هزینه‌ای بپردازی.

برداشت: سریع مهمان رفت و این زن گفت: من نگران نیستم، چون از گل خوشحالم.

برداشت: من از این دنیا جدا شدم، برای شما در سفرتان آرزوی خوشی دارم و امیدوارم که هیچ‌گاه حالت روحی‌تان خراب نشود.

برداشت: اگر زودتر به سمت معدن بروی، خوشی در سفر به تو خواهد رسید و مشکلاتی که ممکن است به وجود آید، کمتر خواهد شد.

برداشت: زن از آن گفتار بی‌رحمانه پشیمان شد و از درد دل، مهمان از پیش رفت.

برداشت: زن به امیر گفت: ای سرور، اگر من در مزاح شما کردم، لطفاً ناراحت نشو و بر من خرده نگیر.

برداشت: سجده و ناله کردن او تأثیری نداشت و در نهایت، او را با حسرت و اندوه تنها گذاشت.

برداشت: مرد و زن پس از آنکه جامه‌ی آبی رنگی بر تن او دیدند، او را همچون شمعی بی‌پایه و بی‌پشتیبانی تصور کردند.

برداشت: در اینجا اشاره به این است که در دل تاریکی شب، نور شمع باعث روشنایی صحرا می‌شود و فضایی شبیه به بهشت را به وجود می‌آورد. به عبارتی دیگر، نوری کوچک می‌تواند محیطی سرد و تاریک را به مکانی زیبا و دلنشین تبدیل کند.

برداشت: مهمان در خانه‌اش به خاطر این اتفاق، دچار غم و شرمندگی شده است.

برداشت: در دل هر یک از ما، به طور پنهانی، همواره فکر و خاطره‌ای از مهمانی وجود دارد.

برداشت: من دوست خضر هستم و گنج‌های زیادی دارم که می‌ریزم و انفاق می‌کنم، اما روزی شما را نمی‌توانم تامین کنم.