بخش ۱۲۸ - دعوت کردن مسلمان مغ را

برداشت: مردی به مغ مغی گفت: ای شخص، مسلمان شو و در جمع مؤمنان قرار بگیر.

برداشت: اگر خدا بخواهد، من به ایمانی دست خواهم یافت و اگر فضل و رحمت خدا بیشتر شود، من هم به یقین خواهم رسید.

برداشت: او گفت که خدا می‌خواهد ایمان تو را تا جانت از آتش دوزخ نجات یابد.

برداشت: اما نفس بد و شیطان زشت تو را به سوی کافر شدن و گناه می‌کشند.

برداشت: ای منصف، وقتی که آنها برتری دارند، من هم به یاری او می‌روم که قوی و قدرتمند است.

برداشت: من آن دوست را می‌خواهم که وقتی به او نزدیک می‌شوم، او به قدری جذاب و قوی است که من به راحتی تحت تأثیر او قرار می‌گیرم و به سوی او می‌روم.

برداشت: وقتی خدا از من درخواست صداقت کرد، من به او جواب ندادم. چه فایده‌ای دارد که درخواستم پیش او نرود؟

برداشت: نفس و شیطان به خواسته‌های خود ادامه دادند و آن حمایت الهی قطع شد و عقل و انسانیت زیر فشار قرار گرفتند.

برداشت: تو بنایی زیبا و مجلل ساخته‌ای و در آن نقش و نگارهای دل‌انگیزی به کار برده‌ای.

برداشت: اگر می‌خواستی آنجا مکانی مقدس باشد، اما خیر دیگری آمد و آن مکان را به صورت دیر درآورد.

برداشت: یا تو پارچه‌ای بافتی تا برای دوختن یک پود از آن استفاده کنی و لباس بخصوصی بسازی.

برداشت: تو می‌خواستی که دشمن از درگیری با تو لباسش را به راحتی درآورد و با شجاعت به میدان بیاید.

برداشت: او به خاطر کرباسی که بر تن دارد، بی‌زبان و ناتوان شده است. سؤال اینجاست که این کرباس چه جرمی دارد که آن کسی که بر او غلبه یافته، خود را نشان نمی‌دهد؟

برداشت: وقتی کسی بدون اجازه و خواست او، بر او تسلط پیدا کند، مانند دانه‌های خاربن در ملک و خانه‌اش می‌نشیند.

برداشت: صاحب خانه به دلیل این بی‌احترامی و حقارت، به این صورت با او رفتار می‌شود.

برداشت: اگرچه من جوان و تازه‌نفس هستم، اما به خاطر یاری که چنین ذلیل است، خوار و ذلیل می‌شوم.

برداشت: زمانی که نفس، به کمک بیاید، مسخر و تسلیم می‌شود و اگر خدا بخواهد، چنین خواهد بود.

برداشت: اگر بگویید که من از مغان یا کافران هستم، این طور نیست که به خدا چنین تصوری داشته باشم.

برداشت: کسی بدون خواست و اراده‌اش به سرزمین او می‌آید و در حکمرانی‌اش دخالت می‌کند.

برداشت: حکومت و سلطنت او آنقدر قوی و محکم است که هیچ کس جرأت نمی‌کند حتی درباره او صحبت کند یا اعتراض کند.

برداشت: او می‌خواهد که این دیو را دور کند، اما هر لحظه این دیو غصه و ناراحتی او را بیشتر می‌کند.

برداشت: انسان باید تسلیم این قدرت عظیم شود، زیرا او در تمام مجالس و جمع‌ها برتری دارد.

برداشت: تا شیطان مرا به کینه نیفکند، دست من را در آنجا ذوالمنن می‌گیرد.

برداشت: او به آرزوی خود دست خواهد یافت، پس کار من هم به تدریج خوب خواهد شد.