بخش ۱۲۱ - غالب شدن مکر روبه بر استعصام خر

برداشت: خر تلاش فراوانی کرد تا از خود دفاع کند، اما در نهایت گرسنگی و نیازش باعث شد که او را به سمت کلب (سگ) بکشاند.

برداشت: اشتیاق و حرص او بر صبرش غالب شده است و این موضوع به قدری قوی است که بسیاری را در برابر عشق آسیب‌پذیر کرده است.

برداشت: از پیامبری که حقایق را به انسان‌ها هدیه داد، در میابیم که فقر می‌تواند به کفر منجر شود.

برداشت: خر به دلیل حرص و طمع به دام افتاده بود و گفت: اگر می‌خواهی مرا فریب بدهی، حداقل یک بار مرده‌ام را به دام بیاور.

برداشت: از این عذاب گرسنگی، بار دیگر مرا رها کن، اگر زندگی اینگونه است، من مرده‌ام.

برداشت: اگر خر در ابتدا توبه و سوگند خورد، در نهایت دوباره از خودش اشتباهی انجام می‌دهد.

برداشت: حرص و طمع، افراد نادان را به گونه‌ای می‌کند که در برابر مرگ، بی‌خیال و بی‌توجه شوند، و این بی‌خبری، مرگ را برای آن‌ها آسان‌تر می‌کند.

برداشت: مرگ بر حیوانات بی‌خبر، کاری دشوار است زیرا آن‌ها زندگی جاودانی ندارند.

برداشت: کسی که جان جاودانی ندارد، در واقع بدبخت است و جرأت او در مقابل مرگ ناشی از نادانی‌اش است.

برداشت: کوشش کن تا روح تو جاودانه شود تا در روز مرگ، همواره یاد و خاطرت باقی بماند.

برداشت: او به روزی‌دهنده ایمان نداشت که راز و نیازش را از غیب به او ببخشاید.

برداشت: او تا به حال از فضل و نعمت بهره‌ای نداشته است، هرچند گاهی گرسنگی بر تنش عارض شده است.

برداشت: اگر گرسنگی نباشد، صد مشکل و رنج دیگر به خاطر هوای نفس و خواسته‌های بی‌مورد به سراغت می‌آید.

برداشت: رنج ناشی از گرسنگی، ابتدا به خاطر خود دلایل است و هم به خاطر لطف و هم به خاطر خفت، عوامل دیگر نیز در این موضوع دخیل هستند.

برداشت: گرسنگی درد و رنجی است که از سایر رنج‌ها خالص‌تر و برتر است، زیرا در دل این گرسنگی، صدها فایده و هنر نهفته است.