بخش ۱۱۹ - دانستن شیخ ضمیر سایل را بی گفتن و دانستن قدر وام وام‌داران بی گفتن کی نشان آن باشد کی اخرج به صفاتی الی خلقی

برداشت: اگر حاجت خود را به آن فقیر نگفتی، او خود حاجت تو را می‌داد و از نیّت تو آگاهی پیدا می‌کرد.

برداشت: هر آنچه که در دل و نیت خود داشته‌ای، به خاطر او و در برابرش تقدیم کردی، نه بیشتر و نه کمتر.

برداشت: پس گفتند: چه چیزی می‌دانید که او تا این اندازه در فکر و اندیشه است، ای عمو؟

برداشت: او می‌گوید که خانهٔ دل، جایی خلوت و خالی است که به مانند بهشتی زیبا و دل‌انگیز می‌باشد.

برداشت: تنها چیزی که برای او اهمیت دارد، عشق به خداوند است و غیر از آرزوی نزدیکی به او، هیچ چیز دیگری در زندگی‌اش مطرح نیست.

برداشت: من خانه‌ام را با خوبی‌ها و بدی‌ها ترک کردم و اکنون دل‌تنگ عشق خدا شده‌ام.

برداشت: هر چیزی را که در آن غیر از خدا مشاهده کنم، در واقع متعلق به من نیست؛ بلکه فقط تصویری از یک درویش است.

برداشت: اگر در آب تصویر نخل یا درخت خرما مشاهده شود، چیزی جز تصویر آن نخل در بیرون نخواهید دید.

برداشت: اگر در آب نگاه کنی و صورتی ببینی، بدان که آن تصویر تنها انعکاسی از بیرون است.

برداشت: اما تا وقتی که آب از ظرف خارج نشود، پاکسازی بدن در جریان است.

برداشت: تا زمانی که تیرگی و زشتی از بین برود، چهره واقعی و زیبایی ظاهر خواهد شد.

برداشت: تنها گلابی که در وجود توست، ای مقل، آب را از گل جدا کن و دل دشمن را پاک و صاف کن.

برداشت: هر روز که از خواب و خوراک فراغت پیدا می‌کنی، باید تلاش کنی و در این زمین زندگی خود بیشتر کار کنی و چیزهای جدیدی بیاموزی.