بخش ۱۱۶ - رفتن این شیخ در خانهٔ امیری بهر کدیه روزی چهار بار به زنبیل به اشارت غیب و عتاب کردن امیر او را بدان وقاحت و عذر گفتن او امیر را

برداشت: روزی شیخی چهار بار به خاطر نیاز مالی به قصر امیر رفت.

برداشت: زنان با دقت و تلاش در زندگی خود به دنبال معانی عمیق و ارزش‌ها هستند، در حالی که در کنار کارهای روزمره خود، نان و معیشت خانواده را نیز تأمین می‌کنند.

برداشت: این بیت به این معناست که مانند نعل اسب، عقل کل با نادانی و حماقت نمی‌تواند پیش برود و از حقیقت دور می‌شود. در واقع، این بیانگر این است که وقتی انسان‌ها در نتیجه جهل و نادانی دچار سرگردانی و تردید می‌شوند، نمی‌توانند به درک صحیح و حقیقت دست یابند.

برداشت: زمانی که امیر او را دید، به او گفت: ای بی‌شرم، به تو چیزی می‌گویم، نام من را صحیح و درست بیان کن.

برداشت: این چه جوانی و چه چهره‌ای است که در یک روز چهار بار به سراغت می‌آید؟

برداشت: کیست اینجا که مانند تو، شیخی در بند باشد؟ من هیچ فردی را مثل تو که گدا باشد، ندیده‌ام.

برداشت: تو حرمت و ارزش کسانی که نیازمندند را زیر پا گذاشته‌ای. این چه دلیلی است که برای زشتی کارهایت بهانه می‌آوری؟

برداشت: عباس، این بار سنگین بر دوش توست و امیدوارم هیچ بی‌ایمانی نتواند به دست یابد. این نفس بد و شوم که در وجود کسی وجود دارد، برای او گویا نیست.

برداشت: امیر گفت: ای بنده، من فرمان تو را می‌دانم. سکوت کن، زیرا از آتش من باخبر نیستی و طمع نکن.

برداشت: من در کنار خودم دیدم که برای به‌دست آوردن نان بسیار تلاش می‌کنم و در این حین اشک کسی که به دنبال نان است، بر روی صورتم می‌ریزد.

برداشت: من هفت سال است که به خاطر عشق و درد آن، در بیابان زندگی کرده‌ام و مثل گل رز که در شرایط سخت می‌روید، به سختی و مشقت ادامه داده‌ام.

برداشت: تا زمانی که از برگ‌های خشک و تازه تغذیه می‌کردم، رنگ وجودم به سبزی و طراوت در آمده بود.

برداشت: مادامی که تو در پرده و حجاب هستی، انسان‌های عادی و بی‌خبر کمتر به عاشقان و احوال آنها توجه می‌کنند.

برداشت: زیرکان که با دقت و تفکر مسائل را بررسی کردند، دانش و شناخت علم کیهان‌شناسی را با تمام وجود درک کردند.

برداشت: دانش و هنر و حکمت اگرچه به خوبی درک نشود، اما ارزش و جایگاه واقعی خود را دارند.

برداشت: اما تلاش کردند تا از تمامی هم‌نسلان خود فراتر روند.

برداشت: عشق به خودباوری و غیرت افتاد و از آن‌ها دور شد، مانند خورشیدی که از آن‌ها غیب گشت.

برداشت: چشمی که در روز ستاره‌ای را می‌بیند، وقتی آفتاب می‌تابد، به سوی او می‌نگرد و به زیبایی‌اش جذب می‌شود.

برداشت: از این مسیر عبور کن و نصیحت من را بپذیر. ای عاشقان، شما باید با نگاه عشق به یکدیگر بنگرید.

برداشت: زمانی که اوضاع حساس است و جان در انتظار توست، نمی‌توانم در آن لحظه از خودم عذرخواهی کنم.

برداشت: به این نکته توجه کن که باید از بیان بیهوده پرهیز کنی و دل‌های عاشقان را کمتر زخمی و آزرده‌خاطر کن.

برداشت: تو به این خوشحالی و نشاط خوشبین نباش، احتیاط را کنار نگذار و در کارهایت با دقت عمل کن.

برداشت: لازمه است که در بین این موارد، احتیاط را رعایت کنی و از خطا دوری کنی، ای کسی که به آنچه در میان است وابسته‌ای.