بخش ۱۱۳ - حکایت شیخ محمد سررزی غزنوی قدس الله سره

برداشت: در شهر غزنی، دانشمندی به نام محمد با کنیت سررزی زندگی می‌کند، که به زهد و پرهیزگاری شناخته شده است.

برداشت: او هر شب مانند یک گل سرخ افطار می‌کند و به مدت هفت سال همیشه در یک موضوع خاص درگیر است.

برداشت: او شگفتی‌های زیادی از وجود شاه مشاهده کرد، اما هدف اصلی‌اش زیبایی شاه بود.

برداشت: در جایی که آن فرد از خود پر از خویش را نشان دهد، از او بپرسید که آیا به زمین افتاده یا همچنان ایستاده است.

برداشت: اگر فرصت کار خوب به تو نرسد و به زمین بیفتی، نخواهم کشتت.

برداشت: او خود را از عشق به درون آب انداخت و به عمق آن فرو رفت.

برداشت: چون آن روح که از جسم جدا نشد، آن مرد دل‌زده از جدایی مرگ، بر خود گریه و زاری کرد.

برداشت: این زندگی برای او مانند مرگ به نظر می‌رسید و کارش به طوری تغییر کرده بود که همه‌چیز دوباره به حالت اول برگشته بود.

برداشت: او از دنیای نامرئی پیامی درباره مرگ می‌آورد، که در حقیقت در مرگش زندگی دیگری نهفته است.

برداشت: مردن به اندازه‌ی زندگی اهمیت یافته و با از دست دادن جان خود، فرد به این واقعیت پی برده است.

برداشت: سیف و خنجر در دست اوست، اما مانند علی با اراده و شجاعت عمل می‌کند. ریحان و نرگس نشانه‌های زیبایی و لطافت روح او هستند که به دشمنانش نشان می‌دهد زندگی‌اش پر از عشق و محبت است.

برداشت: صدای بلندی از صحرا به سمت شهر آمد، صدایی شگفت‌انگیز که از بالای سر و از عمق وجود شنیده می‌شود.

برداشت: در این بیت، گوینده از شخصی با علم و دانش سؤال می‌کند که چه اقدامی باید در شهر انجام دهد، به گونه‌ای که در خدمت مردم باشد و از رازهای خود به طور کامل آگاه شود. او می‌خواهد راهنمایی دقیق و موشکافانه دریافت کند.

برداشت: بسیاری از افراد در برابر تمایلات و ضعف‌های خود به گونه‌ای تسلیم می‌شوند که خود را ضعیف و خوار می‌پندارند، اما مانند عباس که از ذلت و خواری گریزان بود، باید این ضعف‌ها را کنار بگذارند و با اراده و قدرت عمل کنند.

برداشت: مدتی از ثروتمندان پول بگیر و سپس آن را به فقرا و نیازمندان برسان.

برداشت: من در خدمت تو هستم و آماده‌ام که هرگاه نیاز داشته باشی، با گوش شنوا و فرمانبرداری به حرف‌هایت گوش دهم، ای پناه جان.

برداشت: خیلی سؤال و جواب و داستان وجود دارد که میان زاهد و پروردگارش اتفاق می‌افتد.

برداشت: زمین و آسمان با نور فراوانی روشن شدند و در نوشته‌ها و گفتارهایی که بیان شد، همه چیز به طور کامل ذکر گردید.

برداشت: اما من سخن را مختصر کردم تا هر فردی نادان، اسرار را ننگارد.