بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه‌ای انداخت رخ زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می‌گیرند به سخره گفت مبارک خر می‌گیرند تو خر نیستی چه می‌ترسی گفت خر به جد می‌گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند

برداشت: شخصی در خانه‌ای پنهان می‌شود، چهره‌اش زرد و لب‌هایش کبود است و رنگش پریده به نظر می‌رسد.

برداشت: صاحب‌خانه به او گفت که خوب است که تو به خاطر پیری و ضعف، احساس لرزش می‌کنی.

برداشت: چگونه است این حادثه، وقتی که تو از آن دور شدی و رنگ چهره‌ات چنین به هم ریخته است؟

برداشت: امروز با وجود اینکه از شدت فشار و سختی‌ها احتمالاً می‌توانند به سخره‌ها و مسخره‌ها بپردازند، اما هنوز هم از چالش‌ها و مشکلات قدردانی می‌شود.

برداشت: گفت خر را میگیرند تو که خر نیستی چرا غمگین و ناراحتی ؟

برداشت: گفت در کار خود خیلی جدی هستند اگر به جای خر‌ من را هم بگیرند جای تعجب ندارد

برداشت: با هدف جلب توجه و بهبود کیفیت، تلاش و کوشش جدی انجام شده است.

برداشت: وقتی کسانی که تمییز و فهم درستی ندارند، پیشوایان و سروران مردم می‌شوند، عده‌ای از آن‌ها به جای خر، خود شخص صاحب خر را به جای او می‌برند.

برداشت: در شهر ما پادشاهی نیست که بی‌جهت به او دل ببندیم؛ زیرا او به خوبی می‌بیند و می‌شنود.

برداشت: انسانیت را در خود پرورش بده و از افرادی که تنها به ظاهر می‌پردازند نترس؛ تو مانند عیسی زمان، از چنینی ناپسندهایی نترس.

برداشت: چرخ چهارم نیز از نور تو بهره‌مند است، وای بر من که تو جایگاهی بی‌نظیر داری.

برداشت: تو از چرخ و ستاره‌ها هم بالاتر هستی، هرچند به خاطر مصلحت، در آخر قرار داری.

برداشت: در پایان راه، آنچه که به نظر می‌رسد ممکن است واقعیت نداشته باشد. تنها به این دلیل که کسی در انتها به نتیجه‌ای رسیده، به این معنی نیست که او بهترین یا تنها گزینه است.

برداشت: ما در پی خر در گلستان افتاده‌ایم، از او بگو و از گل‌های تازه.

برداشت: این بیت به توصیف زیبایی‌ها و لذت‌های طبیعت و دلنشینی‌های زندگی می‌پردازد. به خصوص به میوه‌هایی مانند انار و ترنج و شاخ سیب اشاره می‌کند که هر کدام نمادی از طراوت و طعم خوش هستند. همچنین از شراب و زیبایی‌های فراموش‌نشدنی زندگی یاد می‌کند که به نظر می‌رسد در کنار این میوه‌ها قرار دارند و به جذابیت و شگفتی این دنیای رنگارنگ افزوده‌اند.

برداشت: یا از آن دریا که موج‌هایش نگین و گوهر دارد، گوهرش را کسی به زبان می‌آورد و کسی هم می‌بیند.

برداشت: یا از آن پرندگان که تخم‌های طلایی و نقره‌ای را جمع‌آوری می‌کنند.

برداشت: یا از آن پرندگان بزرگی که کبک‌ها را تربیت می‌کنند، اشک من هم به سرنوشت آن‌ها دچار است و هم نوشیدنی من از آن‌ها متاثر است.

برداشت: در این جهان نردبان‌هایی وجود دارند که به طور پنهانی قرار گرفته‌اند و هر کدام از این نردبان‌ها به نقطه‌ای از آسمان متصل می‌شود.

برداشت: هر مسأله و چالش یک راه حل خاص و منحصر به فرد دارد. هر روش و شیوه‌ای برای رسیدن به هدف، فضایی متفاوت و بی‌نظیر را ارائه می‌دهد.

برداشت: هر کسی از حال دیگری بی‌خبر است، مانند یک ملک که در فضایی وسیع و بی‌پایان و عمیق به سر می‌برد.

برداشت: این شخص در فکر و حیرت است که خوشحالی او به چه چیزی بستگی دارد و فرد دیگر در شگفتی است که این حیرت چیست.

برداشت: زمین خدا وسیع است و هر درختی از خاکی روییده است.

برداشت: روی درختان شیرین، برگ‌ها و شاخه‌ها در حال صحبت و شادی هستند که این بهشت و این زمین وسیع، زیبایی خاصی دارد.

برداشت: بلبلان دور شکوفه‌هایی که پر از غنچه و گره هستند، در حال پروازند. از آنچه تو می‌چشید، ما را بهره‌مند کن.

برداشت: این گفته پایانی ندارد، به آن روباه، شیر، بیماری و گرسنگی دوباره مراجعه کن.