بخش ۹۹ - جواب گفتن خر روباه را

برداشت: این شعر می‌گوید که وقتی انسان به چیزی طمع می‌ورزد، آن شوق و ذوقی که از این خواسته ناشی می‌شود، روح و جان او را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به او شور و هیجان می‌بخشد.

برداشت: از قناعت و رضایت هیچ‌کس جانش را از دست نداد و از طمع و حریص بودن، هیچ‌کس به مقام سلطنت نرسید.

برداشت: این بیت به این معناست که برای خوکان و سگان، نان و غذا پشیمانی ندارد، چون آن‌ها از آن لذت می‌برند. اما برای انسان‌ها باران و میغ (رعد و برق) اهمیت دارد و آن‌ها به این پدیده‌ها توجه می‌کنند. در واقع، تفاوت نیازها و خواسته‌های انسان‌ها و حیوانات را نشان می‌دهد.

برداشت: عاشق به خوبی می‌داند که در دل دلبسته‌اش، چقدر نیازمند و آسیب‌پذیر است، و از سوی دیگر، کسی که در جستجوی برآوردن نیازهای خود است، نیز در این مسیر به عشق و محبت نیاز دارد.