گفت روبه آن توکل نادرست
کم کسی اندر توکل ماهرست
در این شعر، شاعر به نقد توکل نادرست اشاره میکند و میگوید که کسانی که در توکل مهارت دارند، کم هستند. او تأکید میکند که دور شدن از نادر و خیر به خاطر نادانی است و هر کسی باید حد و مرز خود را بشناسد. همچنین به اهمیت قناعت و رسیدن به گنجهای نهفته اشاره میکند و توصیه میکند که انسان از بالاتر رفتن زیاد پرهیز کند تا در مشکلات و دردسرها نیفتد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفت روبه آن توکل نادرست
کم کسی اندر توکل ماهرست
گرد نادر گشتن از نادانی است
هر کسی را کی ره سلطانی است
چون قناعت را پیمبر گنج گفت
هر کسی را کی رسد گنج نهفت
حد خود بشناس و بر بالا مپر
تا نیفتی در نشیب شور و شر