گفت از ضعف توکل باشد آن
ورنه بدهد نان کسی که داد جان
این شعر به ما یادآوری میکند که اتکا به خداوند و توکل بر او از اهمیت بالایی برخوردار است. نویسنده میگوید که خداوند به هر کس که جان خود را تقدیم کند، نان و روزی میدهد. همچنین، هر کس که به دنبال پادشاهی و موفقیت باشد، باید بداند که لقمه نان هم در دسترس است. همه موجودات، چه زنده و چه غیر زنده، تحت نظر خدا روزی دریافت میکنند و هر کس سهم خود را خواهد داشت. در نهایت، این شعر تأکید میکند که صبر و تلاش در زندگی ضروری است و مشکلات تنها به دلیل بیصبری ماست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفت از ضعف توکل باشد آن
ورنه بدهد نان کسی که داد جان
هر که جوید پادشاهی و ظفر
کم نیاید لقمهٔ نان ای پسر
دام و دد جمله همه اکال رزق
نه پی کسپاند نه حمال رزق
جمله را رزاق روزی میدهد
قسمت هر یک به پیشش مینهد
رزق آید پیش هر که صبر جست
رنج کوششها ز بیصبری تست