بخش ۹۵ - حکایت دیدن خر هیزم‌فروش با نوایی اسپان تازی را بر آخر خاص و تمنا بردن آن دولت را در موعظهٔ آنک تمنا نباید بردن الا مغفرت و عنایت و هدایت کی اگر در صد لون رنجی چون لذت مغفرت بود همه شیرین شود باقی هر دولتی کی آن را ناآزموده تمنی می‌بری با آن رنجی قرینست کی آن را نمی‌بینی چنانک از هر دامی دانه پیدا بود و فخ پنهان تو درین یک دام مانده‌ای تمنی می‌بری کی کاشکی با آن دانه‌ها رفتمی پنداری کی آن دانه‌ها بی‌دامست

برداشت: یک زمانی، ساقی (سرویس‌دهنده مشروبات) در مسیر زندگی خود گرفتار مشکلاتی شده و حالتی مانند یک خر پیدا کرده است. این پوست‌اندازی نشان‌دهنده سختی‌های بسیاری است که او متحمل شده و حالا به شکلی دچار تغییر شده است.

برداشت: او به خاطر بار سنگینی که بر دوش دارد، در جستجوی عشق و زندگی خود است و این در حالی است که شاید به فکر روز مرگش نیز باشد.

برداشت: گندم و جو نمی‌توانند از کاه خشک سیراب شوند و در پی زخم‌های ایجاد شده، تیرآهنی را نمی‌توان به راحتی جابجا کرد.

برداشت: در این بیت، اشاره شده که زمانی که مرگ به سراغ فردی می‌آید، به او رحم و لطف می‌کند؛ زیرا او با کسی آشناست که صاحب خر است. این بیان می‌تواند نشان‌دهنده نوعی ارتباط یا خوش‌اقبالی در لحظات آخر زندگی باشد. در واقع، به نوعی نشان‌دهنده اهمیت ارتباطات و آشنایی‌ها در زندگی است.

برداشت: او به او سلام کرد و از حالش پرسید که چرا این خر به دو نیم شده و همانند حرف "دال" شده است.

برداشت: او درباره درویشی و کوتاهی‌های خود سخن می‌گوید و می‌گوید که حتی خودش هم نمی‌تواند از این وضعیت آگاه شود و نمی‌تواند چیزی بگوید.

برداشت: این جمله به این معناست که شخصی می‌گوید این کار را به من بسپار و ببین چه تغییراتی در مدت چند روز به وجود خواهد آمد. در نهایت، اشاره به این دارد که نتیجه کار به دست کسی قدرتمند و توانمند خواهد بود.

برداشت: خر را به او سپرد و آن کسی که محبت و رحمت را ستایش می‌کند، در نهایت بر تخت سلطنت خود نشست.

برداشت: خر از هر جهت اسبان تازی را مشاهده کرد که خوش صدا، چاق و زیبا و جدید بودند.

برداشت: زیر پای آنها آبی وجود دارد که در زمان و شرایط مناسب به وجود آمده است.

برداشت: این بیت به توصیف حالتی در اسب می‌پردازد که در اثر خارش و مالش خود، پوزه‌اش را بالا می‌آورد و به نوعی به خداوند بلندمرتبه اشاره می‌کند. این تصویر نشان‌دهندهٔ ارتباطی بین موجودات و خداوند است و بیانگر نوعی سرخوشی و آزادی در رفتار اسب می‌باشد.

برداشت: من از زندگی و نعمت‌هایت خوشحالم، اما به خاطر زخم‌ها و رنج‌هایی که بر من گذشته، در درونم احساس ناراحتی می‌کنم.

برداشت: شب‌ها به خاطر زخم پشت و گرسنگی شکم، آرزو دارم که هر لحظه بمیریم.

برداشت: این اسپان خوشحال و سرزنده است، ولی من چه خاصیت و ویژگی ای دارم که فقط باید عذاب و سختی را تجربه کنم؟

برداشت: ناگهان صدای پیغام بر بلند شد و زمان آماده‌سازی و زین کردن اسب‌ها برای تازیان فرارسید.

برداشت: زخمی‌هایی که از تیر دشمن خورده‌اند، پیکان‌ها در جسم آن‌ها به این سو و آن سو رفته‌اند.

برداشت: آن عرب‌ها از نبرد برگشتند و در نهایت، همگی به زمین افتاده‌اند.

برداشت: پای‌های آن‌ها به طور محکم با نوار نعلبند بسته شده و در صف ایستاده‌اند.

برداشت: با دندان‌های خود بدن‌هایشان را می‌شکافتند تا تیرها را از ریش‌شان بیرون بیاورند.

برداشت: آن الاغ وقتی این وضعیت را دید، در دلش گفت: خدایا، من به بی‌پولی و سلامتی‌ام راضی هستم.

برداشت: من از آن نوا و آن زخم ناخوشایند بیزارم. هر کسی که می‌خواهد در دنیا آرامش و آسایش داشته باشد، باید به فکر بهشت باشد.