بخش ۹۳ - حکایت در بیان آنک کسی توبه کند و پشیمان شود و باز آن پشیمانیها را فراموش کند و آزموده را باز آزماید در خسارت ابد افتد چون توبهٔ او را ثباتی و قوتی و حلاوتی و قبولی مدد نرسد چون درخت بی‌بیخ هر روز زردتر و خشک‌تر نعوذ بالله

برداشت: این بیت به تصویری از یک فرد ناشاد و رنجور اشاره دارد که ظاهری نامناسب و بی‌حوصلگی دارد. او به شدت لاغر و بی‌رمق به نظر می‌رسد و نشانه‌هایی از غم یا اندوه در چهره‌اش دیده می‌شود. در کل، حالتی از پریشانی و بی‌اعتنایی نسبت به وضعیت خود را القا می‌کند.

برداشت: در میان سنگ‌ها و خاک بی‌حیات، روز و شب به تنهایی و بدون هیچ پناهگاهی سپری می‌شود.

برداشت: در آنجا فقط آب وجود داشت و هیچ چیز دیگری برای بهره‌برداری نبود. در طول روز و شب، خر بدبخت در آن مکان نابینا و بی‌نوا به حال خود رها شده بود.

برداشت: در آن منطقه،‌ جنگل و مراتع زیادی وجود داشت و شیرهایی بودند که در آن جا شکار می‌شدند.

برداشت: شیر در جنگ با فیل نر به شدت خسته شد و از شکار کردن بازماند.

برداشت: مدتی از شدت ضعف و ناتوانی، شکار بیچاره‌ای در دسترس نبود و جانوران درنده هم از گرسنگی بی‌نصیب ماندند.

برداشت: چون شیر که به شدت آسیب دیده و ناتوان شده، دیگر قادر به تامین غذا و زندگی خود نیست، سایر جانداران هم در شرایط نامساعد برای او در تنگنا قرار می‌گیرند و نمی‌توانند از او بهره‌برداری کنند.

برداشت: شیر به روباه گفت که برو و برای من خر را شکار کن.

برداشت: اگر در گندم‌زار به اسب خود برسی، فریب‌های او را بشناس و با ترفندها و نیرنگ‌هایش آشنا شو.

برداشت: وقتی از گوشت خر نیرویی پیدا کنم، پس از آن به شکار دیگری می‌روم.

برداشت: اندکی از می را می‌نوشم و شما بقیه را بنوشید. من باعث می‌شوم که شما از لذت نوا و موسیقی بهره‌مند شوید.

برداشت: به دنبال کسی باش که برای من به دنبال طعمه‌ای بگردد، همانطور که تو می‌دانی.

برداشت: بگذار جذبه و جاذبه کلمات زیبا و فریبنده را از ذهنت بیرون کنی و در اینجا تمرکز کن.