بخش ۸۹ - در بیان آنک دعای عارف واصل و درخواست او از حق هم‌چو درخواست حقست از خویشتن کی کنت له سمعا و بصرا و لسانا و یدا و قوله و ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی و آیات و اخبار و آثار درین بسیارست و شرح سبب ساختن حق تا مجرم را گوش گرفته بتوبهٔ نصوح آورد

برداشت: دعا و درخواست آن شخص از بالاترین آسمان‌ها عبور کرد و سرانجام مشکل او به خوبی حل شد.

برداشت: دعای شیخ مانند هر دعا دیگری نیست که زودگذر باشد؛ چون او گفت و به راستی خدا نیز گفته است.

برداشت: زمانی که خداوند از بندگان خود سؤال کند و آنان را به چالش بکشد، چگونه ممکن است دعای خود را نادیده بگیرد و رد کند؟

برداشت: دلایلی باعث شد که خداوند بزرگ او را از نفرین و عذاب نجات دهد.

برداشت: در آن حمام، طشت گوهری از دختر شاه پر شد و باعث شد که حرف‌های بی‌اساسی گفته شود.

برداشت: گوهری که از گوش او به زمین افتاد، به موضوعی بی‌اهمیت تبدیل شد و هر زنی به دنبال آن گشت.

برداشت: در آنجا درب حمام را به شدت بستند تا ابتدا به دنبال رختی که در پیچ خوردگی قرار داشت، بگردند.

برداشت: لباس‌ها ناپدید شدند و آن چیزی که باید پیدا می‌شد، پیدا نشد. دزد جواهر نیز با وجود این دزدی، رسوا نشد.

برداشت: بنابراین به طور جدی جستجو کردند و از بی‌جایی به حرف و شنیدنی‌ها و هر سوراخ و شکافی پرداخته و اطلاعات جمع‌آوری کردند.

برداشت: در تمامی جهات و زوایای مختلف دنبال چیزی زیبا و ارزشمند گشتند.

برداشت: صدایی به گوش می‌رسد که می‌گوید همه باید بی‌پرده و بدون پوشش ظاهر شوند، هر که هستید، چه پیر و چه جوان.

برداشت: به تدریج به دنبال پیدا کردن زیبایی و شگفتی‌ها می‌رویم تا در نهایت چیزی چشم‌نواز و جالب به دست آوریم.

برداشت: نصوح در تنهایی و به خاطر ترس، چهره‌اش رنگ باخته و لب‌هایش از ناراحتی و خشم آبی شده است.

برداشت: او در مقابل چشمانش، مرگ را می‌دید و به شدت می‌ترسید، دقیقا مانند برگ در وزش باد.

برداشت: ای خدا، بارها به تو بازگشته‌ام و عهد و پیمان‌هایی که بسته‌ام را شکسته‌ام.

برداشت: من افرادی را که لایق من بودند و به من مربوط می‌شدند، ترک کرده‌ام تا اینگونه طوفان سیاهی به سراغم بیاید.

برداشت: اگر نوبت من برسد که به جستجوی چیزی بروم، وای بر من که جانم چه دشواری‌ها را متحمل خواهد شد.

برداشت: در درونم، احساساتی چون آتش وجود دارد و این درد و شوق را در نیایش‌هایم احساس کن. بوی این درد را می‌توان شنید.

برداشت: کافر را چنین اندوهی نباشد، زیرا من دامن رحمت را گرفته‌ام و فریاد کشیده‌ام.

برداشت: ای کاش مادر گرامی‌ام مرا نمی‌زایید یا اینکه مرا شیر در چراگاه می‌نوشید.

برداشت: ای خدا، کاری کن که از شایستگی توست، چرا که از هر گوشه‌ای به من آسیب می‌رسد.

برداشت: من روحی سنگین و دلی محکم دارم؛ وگرنه در این سختی و دردها، خون می‌گریستم.

برداشت: زمان به سرعت می‌گذرد و لحظه‌ای نیاز دارم تا توسل به قدرت و سلطنت خودت داشته باشم، ای کسی که می‌توانی به من کمک کنی.

برداشت: اگر این بار به من لطف کنی، من از هر کار نادرستی توبه کرده‌ام.

برداشت: بار دیگر از تو می‌خواهم توبه‌ام را بپذیری تا بتوانم برای توبه‌ام با تمام وجود آماده شوم و تلاش بیشتری بکنم.

برداشت: اگر این بار خطایی از من سر بزند، دیگر دعا و گفتار من را نشنو.

برداشت: این بیت بیانگر حالتی از اندوه و عذاب است. به نظر می‌رسد که شخص در وضعیتی دردناک و ناراحت‌کننده قرار دارد و در حال گریه و زاری است. او همچنین به خاطر وضعیتش، به قاضی یا کسی که حکم به ضررش می‌دهد، اشاره می‌کند و احساس ضعف و ناتوانی خود را در برابر این قضاوت بیان می‌کند.

برداشت: تا زمانی که هیچ غیر از مسلمانان نمی‌میرد، هیچ ملحدی نباید از این دلتنگی و ناله رنج ببرد.

برداشت: او بر جان خودش نوحه‌سرایی می‌کرد و مانند کسی که عزرائیل را می‌بیند، در انتظار مرگ بود.

برداشت: ای خدا، او چقدر صحبت کرد که حتی دیوارها و سقف‌ها به او پاسخ دادند و همدلی‌اش کردند.

برداشت: در میان دعا و ناله‌های یارب، صدای دیگری از دل جستجو به گوش رسید.