بخش ۷۲ - جواب آن مغفل کی گفته است کی خوش بودی این جهان اگر مرگ نبودی وخوش بودی ملک دنیا اگر زوالش نبودی و علی هذه الوتیرة من الفشارات

برداشت: یکی از افراد می‌گفت که دنیا زیبا و دل‌انگیز است، اگر پای مرگ در میان نبود و آدم‌ها همیشه در اضطراب و نگرانی از مرگ زندگی نمی‌کردند.

برداشت: او گفت اگر مرگی وجود نداشت، هیچ ارزشی برای این دنیا که پر از فراز و نشیب است، وجود نداشت.

برداشت: در دشت، توده‌ای بزرگ و بی‌ثمر وجود دارد که به حال خود رها شده و دست نخورده مانده است.

برداشت: تو مرگ را به عنوان زندگی می‌نگری و در خاکی بی‌برکت و خشک، کاشته‌ات را قرار داده‌ای.

برداشت: عقل نادرست باعث می‌شود که زندگی را به گونه‌ای معکوس ببینی و در نتیجه، مرگ را به جای زندگی تصور کنی؛ ای انسان نادان.

برداشت: ای خدا، خواهش دارم که هر چیز را به شکلی که واقعاً هست نشان دهی، در دنیایی که فقط فریب و ظاهرسازی است.

برداشت: هیچ کسی به اندازه مرده‌ها از مرگ حسرت نمی‌خورد. حسرت آنها به این خاطر است که زندگی‌شان ناقص بود و فرصت‌هایی را که از دست داده‌اند، احساس می‌کنند.

برداشت: اگرچه او در میان خوشی‌ها و نعمت‌ها قرار گرفته، اما به یکباره ممکن است در چاهی بیفتد و گرفتار مشکلات شود.

برداشت: از این مقام پر از غم و ننگ، او به دشت وسیع و آزاد رفته است.

برداشت: جایگاه تو که راست و درست است، شبیه به واژه‌های کاذب نیست. نوشیدنی خاصی نداریم و نشئه‌ای از دوغ نمی‌گیریم.

برداشت: مکان ارزشمند و دوستی‌اش حقیقی شده و از این دنیا و مادیات جدا شده است.

برداشت: اگر زندگی روشنی نداشته‌ای، بهتر است که به‌جای اینکه بی‌هدف ادامه دهی، شجاعانه پایان بپذیری.