بخش ۷۱ - در بیان وخامت چرب و شیرین دنیا و مانع شدن او از طعام الله چنانک فرمود الجوع طعام الله یحیی به ابدان الصدیقین ای فی الجوع طعام الله و قوله ابیت عند ربی یطعمنی و یسقینی و قوله یرزقون فرحین

برداشت: کنار بگذار این روزگار ناچیز، که همگان در محنت و گرفتاری هستند و دراین حال، عده‌ای هم به دنبال نعمات و خوبی‌ها هستند.

برداشت: اگرچه ممکن است هزاران بار از لذت و نعمت‌های این دنیا بهره‌مند شوی، اما در نهایت با روحی پاک و سبک مانند پری می‌روی.

برداشت: هرگز نگران نباش، زیرا نه تنها درد شکم تو را محدود نمی‌کند، بلکه هیچ چیزی نمی‌تواند تو را از راهی که در پیش داری بازدارد.

برداشت: اگر کم بخوری همیشه گرسنه خواهی ماند، مانند زاغ که به اندازه نمی‌خورد؛ و اگر خیلی بخوری، ممکن است دچار ناراحتی و کراهت شوی.

برداشت: کم خوردن مانع از بروز ویژگی‌های منفی و نگرانی‌های جسمی می‌شود و پرخوری باعث می‌شود که بدن دچار مشکلات و تبعات منفی شود.

برداشت: از نعمت‌های خدا و غذاهای خوشمزه بهره ببر و مانند یک کشتی بر روی دریای زندگی پیش برو.

برداشت: در روزه‌ات صبور باش و هر لحظه انتظار قوت و نعمت خداوند را داشته باش.

برداشت: خدای مهربان و شکیبا هدیه‌ها را به کسانی که منتظرند، عطا می‌کند.

برداشت: مردی که سیر است، نیازی به انتظار نان ندارد؛ او به خوبی می‌داند که اگر مسئولیت خود را به درستی انجام ندهد، کارش به تاخیر خواهد افتاد یا به خوبی پیش نمی‌رود.

برداشت: بی‌چاره همیشه در دلش می‌گوید که کجا در مجلس منتظر است و در جستجوی چیزی است.

برداشت: وقتی که تو در انتظار کسی نباشی، نعمت‌های بزرگ و خوشبختی به سراغت نمی‌آید.

برداشت: ای پدر، انتظار و امیدواری برای بالا رفتن و رسیدن به مقام و جایگاه مورد نظر، همچنان ادامه دارد.

برداشت: هر کسی که گرسنه باشد، در نهایت به غذایی دست می‌یابد و موفقیت و خوشبختی به او روی می‌آورد.

برداشت: وقتی میهمان با اراده و توانمندی وارد منزل شود، صاحبخانه نیز با دقت بیشتری غذا را تهیه و ارائه می‌دهد.

برداشت: فقط کسی که دارای خوان است باید بخواهد که درویش بداند و به خداوند بزرگ امیدوار باشد.

برداشت: ای سند، همچون کوهی سربلند باش تا نخستین نور خورشید بر تو بتابد.

برداشت: در بالای کوه بلند، جایی وجود دارد که منتظر طلوع خورشید صبح است.