بخش ۶۴ - در ابتدای خلقت جسم آدم علیه‌السلام کی جبرئیل علیه‌السلام را اشارت کرد کی برو از زمین مشتی خاک برگیر و به روایتی از هر نواحی مشت مشت بر گیر

برداشت: زمانی که سازنده اراده کرد انسان را بیافریند تا او را در آزمون‌های خوبی و بدی قرار دهد.

برداشت: جبرئیل گفت که از زمین مقداری خاک بگیر و آن را به عنوان نشانه‌ای قبول کن.

برداشت: او میان عالم و زمین آمد تا فرمان خداوند جهانیان را اجرا کند.

برداشت: دست به سمت خاک دراز کرد و خاک خود را به درون کشید و از آن دوری کرد.

برداشت: آنگاه زمین زبان گشود و به زاری پرداخت به خاطر حرمت آفریننده ی بی‌نظیر.

برداشت: ترک کن و برو، جانم را ببخش و از من دور شو.

برداشت: در زمان‌های سخت و پرخطر، به خاطر خدا، مرا رها نکن.

برداشت: به خاطر لطفی که خداوند برای تو انتخاب کرده، دانش تمامی امکانات و حقایق آشکار شده است.

برداشت: تو به قدری با حق ارتباط داری که برای فرشتگان هم معلم شده‌ای و همواره با حق سخن می‌گویی.

برداشت: اگر بخواهی نماینده پیامبران باشی، باید بدنت زنده باشد و جانت پر از وحی و حقیقت باشد، نه اینکه فقط جسم داشته باشی.

برداشت: وجود تو به خاطر فضیلت‌هایت است که به زندگی جسمانی‌ات معنا می‌دهد و تو همان روحی هستی که در این بدن زندگی می‌کند.

برداشت: صدای صور به دلیل نفس آدمی بود، ولی نفس تو سبب رشد و پرورش دل یکتاست.

برداشت: زندگی و وجود انسان بستگی به دل و احساسات او دارد، بنابراین کسی که این را درک کند و به آن توجه کند، فردی با فضیلت و شایسته خواهد بود.

برداشت: فرشته میکائیل دوباره به تو کمک خواهد کرد و تلاش تو باعث می‌شود که قلبت روشن و سرشار از نعمت شود.

برداشت: او با اندازه‌گیری دقیق به تو چیزی داده است، اما رزق تو از آنچه که او داده فراتر می‌رود و نمی‌توان آن را با اندازه‌گیری محدود کرد.

برداشت: اگر چه عزرائیل (فرشته مرگ) با خشمی بی‌رحم به سراغ تو می‌آید، اما رحمت خداوند همچون برتری بر غضب اوست.

برداشت: چهار نفر هستند که عرش را حمل می‌کنند و تو اِنما بهترینِ این چهار نفر هستی.

برداشت: در روز قیامت، اگر تو هم در جمع کسانی باشی که بار سنگین آدم‌ها را به دوش می‌کشند، بهترین و برترین آن‌ها خواهی بود.

برداشت: او به شمردن روزها ادامه می‌دهد و در حالی که اشک می‌ریزد، بویی از آن می‌شنود و از خود می‌پرسد که این نشان از چه هدفی دارد.

برداشت: مقدس‌ترین و عفیف‌ترین ویژگی‌ها در انسان به واسطه جبرئیل، با قسم‌هایی که به او داده شده، به او نسبت داده شده است.

برداشت: بعد از اینکه بسیار درخواست کرد و سوگند خورد، دوباره برگشت و گفت: ای پروردگار بندگان.

برداشت: من در کار تو بی‌توجه نبودم، اما تو که داناتر از من هستی، از این موضوع خبر داری.

برداشت: گفتن از نامی که به خاطر ترس و وحشت آن، آسمان‌ها قادر به حرکت و پیمودن مسیر خود نیستند.

برداشت: شرمنده شدم و از نام تو خجالت کشیدم، در حالی که بیان کردن زیبایی‌های تو کار سختی نیست.

برداشت: تو به زمین‌ها و مستغلات قدرت و نیرویی بخشیده‌ای که این آسمان‌ها نیز از آن متاثر شده‌اند.