بخش ۲۶ - قصهٔ آن حکیم کی دید طاوسی را کی پر زیبای خود را می‌کند به منقار و می‌انداخت و تن خود را کل و زشت می‌کرد از تعجب پرسید کی دریغت نمی‌آید گفت می‌آید اما پیش من جان از پر عزیزتر است و این پر عدوی جان منست

برداشت: پر خود را در دشت می‌کند طاوس، حکیمی به آنجا رفته و در حال گشت و گذار است.

برداشت: طاوس با این زیبایی و جلال از کجا به این مقام رسیده است، که بی‌تردید از ریشه‌اش برمی‌خیزد.

برداشت: دل تو از خودت نشانه‌ای می‌دهد که اگر آن را به خوبی درک کنی، می‌توانی مشکلاتت را حل کنی و به آرامش برسی.

برداشت: هر بخش از زیبایی و محبت افرادی عزیز، با دقت و درایت حافظان، در کتاب‌ها و نوشته‌ها جای می‌گیرد.

برداشت: برای ایجاد هوای مطلوب و مناسب، از پر پرندگان مثبتی استفاده می‌کنند.

برداشت: این چه بی‌احترامی و چه جسارت عجیبی است! تو نمی‌دانی که خالق این اثر کیست.

برداشت: آیا می‌دانی که چه چیزی را می‌دانی و با این حال خود را ناز می‌کنی، در حالی که به دنبال نشان دادن زیبایی‌های خود هستی؟

برداشت: بسیاری هستند که به خاطر گناهانی که کرده‌اند، از نظر محبوب یا مورد توجه دیگران قرار نمی‌گیرند و در نظر افراد مهم، ارزش خود را از دست می‌دهند.

برداشت: لذت بردن از ناز و غنج حتی از شیرینی نیز بیشتر است، اما این را نباید فراموش کرد که این کار خطرات زیادی را به همراه دارد.

برداشت: راهی که به آرامش و ایمنی می‌رسد، همان راهی است که نیازهای خود را برآورده می‌کند. از ناز و غرور بی‌جا پرهیز کن و با این مسیر سازگاری پیدا کن.

برداشت: بسیاری از زیبارویان به خاطر جذابیت و ناز بودنشان، ممکن است دیگران را به سمت خود جذب کنند، اما در نهایت همین جذابیت ممکن است برای خودشان مشکلاتی ایجاد کند و به نوعی به بهای سنگینی برایشان تمام شود.

برداشت: اگر لحظه‌ای خوشی و زیبایی به سراغت بیاید، ممکن است ترس و نگرانی‌های پنهانت را از بین ببرد.

برداشت: این نیاز، هرچند که می‌تواند صدر را لاغر کند، اما به مانند ماه درخشان، آن را نورانی و دل‌انگیز می‌سازد.

برداشت: هر کسی که مرده‌ای را زنده می‌کند، نشان‌دهنده این است که او خودش به کمال و رشد دست یافته است.

برداشت: وقتی که نفس زنده از بدن مرده خارج می‌شود، آن نفس به سوی مرگی دیگر می‌شتابد.

برداشت: برای دستیابی به حقیقت و وجودی خالص، باید خود را از وابستگی‌ها و تعلقات دنیوی رها کنی تا بتوانی به مرحله‌ای بالاتر و روشن‌تر برسیدی. در این حالت، روحی زنده و ناب از درون تو بیرون خواهد آمد.

برداشت: در شب، تو اخراج بهار را می‌بینی و در روز، به دلیلی به آنچه که در شب دیدی فکر می‌کنی.

برداشت: دست به کار نشو که اگر پرها را بزدایی، دیگر کسی نخواهد توانست چهره غم‌زده‌ات را زیبا کند، ای خوش‌روی.

برداشت: چهره‌ات به قدری زیباست که مانند خورشید درخشان و روشنی می‌تابد. بنابراین، هرگونه خراشیدن یا آسیب به صورتت جایز نیست.

برداشت: زخمی که ناخن به صورت کسی می‌زند، مثل زخم شقاوت بر صورتی است که حتی ماه به خاطر دوری او گریه کرده است.

برداشت: اگر خودت را نمی‌بینی، پس بر روی خودت را ترک کن و از فکر لجوج و stubborn پرهیز کن.